حدیث دربارهمعرّفى دوستان و دشمنان
عنه عليه السلام:إيّاكَ و صُحبَةَ الأحمَقِ الكَذّابِ؛ فإنّهُ يُرِيدُ نَفعَكَ فَيَضُرُّكَ، و يُقَرِّبُ مِنكَ البَعيدَ، و يُبَعِّدُ منكَ القَريبَ، إن اِئتَمَنتَهُ خانَكَ، و إنِ اِئتَمَنَكَ أهانَكَ، و إن حَدَّثَكَ كَذَبَكَ، و إن حَدَّثتَهُ كَذَّبَكَ، و أنتَ مِنهُ بِمَنزِلَةِ السَّرابِ الذي يَحسَبُهُ الظَّمآنُ ماءً حتّى إذا جاءَهُ لَم يَجِدْهُ شَيئا. ۱
امام صادق عليه السلام:زنهار از مصاحبت با احمقِ دروغگو؛ زيرا چنين كسى سود تو را مى خواهد، اما به تو زيان مى رساند، دور را به تو نزديك و نزديك را از تو دور نشان مى دهد، اگر او به تو امانتى سپارد، خوارت مى گرداند، اگر سخنى به تو بگويد، دروغ مى گويد و اگر تو به او سخنى بگويى، سخنت را دروغ مى شمارد، حكايت تو و او همچون سرابى است كه آدم تشنه، آن را آب پندارد، اما وقتى نزديك آن رَوَد چيزى نمى يابد.
۱.بحار الأنوار: 74/193/13.