کتابخانه حدیث شیعه

حدیث دربارهكسانى كه شايسته دوستى ومصاحبت نيستند

میزان الحکمه ج ۶، ص ۱۹۸، ح ۱۰۴۱۰
امام علی علیه‌السلام
كسانى كه شايسته دوستى ومصاحبت نيستند
عنه عليه السلام:اِحذَرْ مُصاحَبَةَ الفُسّاقِ و الفُجّارِ و المُجاهِرِينَ بِمَعاصِي اللّهِ. ۱
امام على عليه السلام:از همنشينى با افراد فاسق و فاجر و متظاهر به معاصى خدا دورى كن.
۱.غرر الحكم: 2601.
کلیدواژه‌ها بهشتنام های بهشتدوستخرد +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در همنشينى آن كس كه از دين و دنياى او بهره اى نبرى، خيرى براى تو نيست و هر كه براى تو حقّى قائل نبود، تو نيز برايش حقّى قائل نباش كه اين ارزش شمرده نمى شود.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همنشينى با كسى كه آنچه براى خودش مى بيند و مى پسندد براى تو نمى بيند، خيرى براى تو در بر ندارد.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زنهار از همنشينى با كسى كه خيرش، سست و شرّش، نيرومند و نفْسش، پليد است. هر گاه بترسيد، خود را كنار مى كشد و چون احساس ايمنى كند، حمله مى آورد.
امام على عليه السلام:هر كه همنشينى اش با تو به مبارزه با نفست كمكى نكند، آن همنشينى وبال توست، اگر بدانى.
امام على عليه السلام:زينهار از كسى كه هر گاه با او سخن مى گويى، تو را ملول گرداند و هرگاه او با تو سخن مى گويد، غمگينت كند، و هرگاه به او شادى يا زيانى برسانى، متقابلاً با تو همان رفتار را كند، و هر گاه از تو جدا شود، جدايى او تو را بد آيد چون پشت سرت بد گويد، هر گاه او را ممانعت كنى به تو تهمت و افترا زند و هرگاه سازگارى با او نشان دهى به تو حسادت ورزد و تعدّى كند و هرگاه ناسازگارى كنى با تو از در دشمنى و جدال بر آيد، از جبران خوبى ديگران به خود ناتوان است، و نسبت به كسى كه به او زور گفته است، افراط مى كند. همنشين او مأجور است و خودش گنهكار، زبانش به زيانِ اوست، نه به دست سودش، دلش سخنش را نگه نمى دارد، علم را براى مجادله كردن مى آموزد، و در دين براى خودنمايى تفقّه مى كند به سوى دنيا مى شتابد و تقوا را فرو مى گذارد.
امام على عليه السلام:از همنشينى با كسى كه انديشه اش، سست و فاسد است و كردارش، زشت و ناپسند، دورى كن؛ زيرا يار، با يار سنجيده مى شود.
امام على عليه السلام:از كسى كه دلهايتان او را ناخوش دارد، بپرهيزيد.
امام على عليه السلام:از معاشرت با عيبجويانِ مردم بپرهيز؛ زيرا همنشينِ اين گونه افراد نيز از عيبجويى آنان در امان نيست.
حدیث 10409 موضوع حدیث 10411