حدیث دربارهآنچه در بامدادان سزاوار ياناسزاوار است
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:مَن أصبَحَ عَلَى الدنيا حَزِينا فَقَد أصبَحَ لقَضاءِ اللّهِ ساخِطا، و مَن أصبَحَ يَشكُو مُصِيبَةً نَزَلَتْ بهِ فقد أصبَحَ يَشكُو رَبَّهُ. ۱
امام على عليه السلام:هركه صبح خود را با غم و اندوه دنيا آغاز كند، با نارضايى از قضاى خدا آغاز كرده باشد و هر كه بامدادش را با شِكوه از مصيبتى كه دامنگيرش شده بياغازد، با شِكوه از پروردگار خود آغاز كرده باشد.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 228.