حدیث دربارهآنچه در پاسخ «چگونه صبح كردى؟»گفته شده است

الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلامـ أيضا ـ: أصبَحتُ مَطلُوبا بِثَمانٍ: اللّهُ تعالى يَطلُبُني بِالفَرائضِ، و النبيُّ صلى الله عليه و آله بالسُّنَّةِ، و العِيالُ بالقُوتِ، و النَّفسُ بالشَّهوَةِ، و الشَّيطانُ بالمَعصيَةِ، و الحافِظانِ بِصِدْقِ العَمَلِ، و مَلَكُ المَوتِ بالرُّوحِ، و القَبرُ بالجَسَدِ، فأنا بينَ هذهِ الخِصالِ مَطلوبٌ. ۱

امام زين العابدين عليه السلامـ نيز ـفرمود: در حالى صبح كردم كه هشت چيز از من خواسته مى شود: خداوند متعال عمل به فرايض از من مى خواهد، پيامبر صلى الله عليه و آله عمل به سنّت؛ خانواده، روزى؛ نفْس، شهوت؛ شيطان، معصيت؛ دو فرشته نگهبانِ اعمال، درستىِ عمل؛ فرشته مرگ، روح؛ و قبر، جسدم را. اين چيزها از من خواسته مى شود.

۱.جامع الأخبار: 237/603.

کلیدواژه‌ها بامداد آنچه در پاسخ چگونه صبح کردی گفته شده است

احادیث دیگر این موضوع

عيسى عليه السلامـ در جواب «چگونه صبح كردى؟» ـفرمود: به آنچه اميد دارم، نرسيده ام و از آنچه مى ترسم، حذر نتوانم. به طاعت مأمور گشته ام و از معصيت نهى شده ام. بنا بر اين، فقيرى فقيرتر از خود نمى بينم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ نيز در پاسخ به همين سؤال ـفرمود: بهتر از كسى كه روز را با روزه آغاز نكرده و به عيادت بيمارى نرفته و در تشييع جنازه اى شركت نكرده است.

امام على عليه السلامـ نيز ـفرمود: صبح خود را در حالى آغاز كردم كه خوابيدنم [همراه]با خطرات است و بيداريم با ترس و نگرانيها و انديشه ام در روزِ مردن.

امام على عليه السلامـ نيز ـفرمود: صبح خود را در حالى آغاز كرديم كه فضل و نعمتهاى خدا بر ما بى شمار است، با آن كه بسيارى از آنها را برمى شماريم. پس نمى دانيم براى كدام نعمت شكر گزاريم؛ براى كار خوبى كه از ما در ميان مردم پخش كرده، يا براى كار زشتى كه پوشانده است؟!

امام على عليه السلامـ نيز در پاسخ به عبد اللّه بن جعفر كه صبحگاهى به عيادت ايشان آمد و پرسيد: چگونه صبح كردى؟ ـفرمود: فرزندم! چگونه صبح كرده باشد كسى كه حياتش رو به زوال است و دارويش موجب بيمارى اوست و از همان جا كه احساس امنيت مى كند ضربه مى خورد.

امام على عليه السلامـ نيز ـفرمود: چگونه صبح خود را آغاز كرده باشد كسى كه از جانب خداوند دو فرشته بر او گماشته شده اند و مى داند كه گناهانش در دفتر اعمالش نوشته مى شود؟! و اگر پروردگارش به او رحم نكند، سرانجامش آتش دوزخ است.

الأمالى للطوسىـ به نقل از جابر بن عبد اللّه انصارى ـ: امام على عليه السلام را ملاقات كردم و گفتم: چگونه صبح كردى اى امير مؤمنان؟ حضرت فرمود: با نعمت و فضل خداوند بر مردى كه از برادرى ديدار نكرده و مؤمنى را شاد نساخته است. عرض كردم: آن شادى چيست؟ فرمود: اندوهى از او بزدايد، يا قرضى از جانب او بپردازد، يا نيازش را برطرف سازد.

فاطمه زهرا عليها السلامـ در جواب: چگونه صبح كردى؟ ـفرمود: صبح كردم در حالى كه دنياى شما را ناخوش دارم، و از مردان شما نفرت، و پس از آن كه آنها را آزمودم دورشان افكندم.