کتابخانه حدیث شیعه

حدیث دربارهنخستين كسى كه مويش سپيد شد

میزان الحکمه ج ۶، ص ۱۰۵، ح ۱۰۰۷۵
امام علی علیه‌السلام
نخستين كسى كه مويش سپيد شد
عنه عليه السلام:وَقارُ الشَّيبِ أحَبُّ إلَيَّ مِن نَضارَةِ الشَّبابِ. ۱
امام على عليه السلام:وقار پيرى، نزد من دوست داشتنى تر از خرّمى جوانى است.
۱.غرر الحكم: 10099.
کلیدواژه‌ها بهشتنام های بهشتپیریآنچه در بهشت نیست +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۴
امام على عليه السلام:هرگاه خردمند پير شود، خرد او جوان گردد، و هرگاه نادان پير شود، نادانى او جوان گردد.
امام باقر عليه السلام:ابراهيم عليه السلام صبحگاه موى سفيدى در محاسن خود ديد، گفت: خداوند پروردگار جهانيان را سپاس كه مرا به اين سن رساند و لحظه اى معصيت او نكردم.
امام على عليه السلام:[در روزگاران گذشته] مَرد سالخورده مى شد و مى مُرد، اما مويش سپيد نمى گشت. به اين سبب گاه كسى به محفلى كه در آن پدر و پسرانش جمع بودند مى آمد، پدر را از پسر باز نمى شناخت و مى پرسيد: كدام يك پدر شماست؟ تا آن كه روزگار ابراهيم فرارسيد. او به درگاه خدا عرض كرد: بار خدايا! مرا پير گردان تا بدان وسيله باز شناخته شوم. پس ابراهيم پير شد و موى سر و صورتش سفيد گشت.
امام صادق عليه السلام:[در روزگاران گذشته]موى [سر و ريش] مردم سفيد نمى شد. ابراهيم عليه السلام موى سپيدى در محاسن خود ديد، عرض كرد: پروردگارا! اين چيست؟ خداوند فرمود: اين وقار است. عرض كرد: پروردگارا! بر وقار من بيفزاى.
اولین حدیث موضوع حدیث 10076