حدیث دربارهمشورت كردن امام

عنه عليه السلامـ لِطَلحةَ و الزُّبيرِ بَعد بَيعَتِهِ بالخِلافَةِ، و قد عَتَبا علَيهِ مِن تَركِ مَشورَتِهِما، و الاستِعانَةِ في الاُمُورِ بِهِما ـ: و اللّهِ، ما كانَت لي فِي الخِلافَةِ رَغبَةٌ. فلمّا أفضَتْ إلَيَّ نَظَرتُ إلى كتابِ اللّهِ و ما وَضَعَ لَنا و أمَرَنا بِالحُكمِ بهِ فَاتَّبَعتُهُ، و ما استَنَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله فاقتَدَيتُهُ، فلَم أحتَجْ في ذلكَ إلى رَأيِكُما، و لا رَأيِ غَيرِكُما، و لا وَقَعَ حُكمٌ جَهِلتُهُ، فَأستَشِيرَكُما و إخوانِي مِن المسلمينَ، و لَو كانَ ذلكَ لَم أرغَبْ عَنكُما، و لا عَن غَيرِكُما. ۱

امام على عليه السلامـ بعد از آن كه با ايشان به خلافت بيعت شد و آنگاه كه طلحه و زبير از آن حضرت انتقاد كردند كه با آنان مشورت نمى كند و در كارها از ايشان كمك نمى گيرد ـفرمود: به خدا سوگند كه من به خلافت رغبتى نداشتم. اما چون به من رسيد، به كتاب خدا و دستورها و تكاليف آن در زمينه حكومت نگريستم و از آن پيروى كردم و به روشى كه پيامبر وضع كرده نيز نگاه كردم و آن را سرمشق قرار دادم. بنا بر اين، در اين زمينه (حكومت) نه به نظر شما دو تن نيازى داشتم و نه به نظر غير شما و هيچ حكمى هم پيش نيامده كه آن را ندانم و در نتيجه با شما و برادران مسلمانم مشورت كنم. اگر چنين مسئله اى پيش مى آمد، نه از شما روى مى گردانم و نه از ديگران.

۱.نهج البلاغة: الخطبة 205.

کلیدواژه‌ها مشورت حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های گوناگون مشورت کردن امام

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:از گفتن سخن حق، يا مشورت دادن عادلانه، خوددارى نكنيد؛ زيرا من خود را بالاتر از اين كه خطا كنم نمى دانم و از اشتباهكارى ايمن نيستم، مگر اين كه خداى بزرگ مرا حفظ كند كه اختياردار هموست.

امام على عليه السلامـ به عبد اللّه بن عباس كه ايشان را به چيزى راهنمايى كرد، كه با نظر ايشان سازگارى نداشت ـفرمود: تو حق دارى نظرت را به من بگويى، و من هم نظر خاص خود را دارم. بنا بر اين، اگر بر خلاف [نظر] تو عمل كردم تو از من پيروى كن.