حدیث دربارهبيم از شهرت نبايد موجب ترك برخى كارها شود

بحار الأنوار عن فائدٍ عَنِ الإمامِ الكاظمِ عليه السلام:دخلتُ علَيهِ فقُلتُ لَهُ: جُعِلتُ فِداكَ، إنّ الحسينَ قد زارَهُ الناسُ مَن يَعرِفُ هذا الأمرَ و مَن يُنكِرُهُ، و رَكِبَت إلَيهِ النِّساءُ، و وَقَعَ حالُ الشُّهرَةِ، و قدِ انقَبَضتُ مِنهُ لِما رَأيتُ مِن الشُّهرَةِ. قالَ: فَمَكَثَ مَلِيّا لا يُجِيبُني، ثُمّ أقبَلَ عَلَيَّ فقالَ: يا عِراقِيُّ، إن شَهَرُوا أنفسَهُم فلا تَشهَرْ أنتَ نَفسَكَ، فوَ اللّهِ ما أتَى الحسينَ آتٍ عارِفا بِحَقِّهِ إلاّ غَفَرَ اللّهُ لَهُ ما تَقَدَّمَ مِن ذَنبِهِ و ما تَأخَّرَ. ۱
بحار الأنوارـ به نقل از فائد ـ: خدمت امام كاظم عليه السلام رسيدم و عرض كردم: فدايت شوم! مردم، چه آنهايى كه به اين امر (امامت) معتقدند و چه آنان كه منكرند، به زيارت حسين عليه السلام مى روند و [حتى]زنان، سواره براى زيارت، رهسپار مى شوند و حالت شهرت به وجود آمده است و من به علّت ترس از شهرت، از رفتن به زيارت باز ايستاده ام. حضرت لختى درنگ كرد و جوابم را نداد. سپس رو به من كرد و فرمود: اى مرد عراقى! اگر آنها خودشان را شهره مى كنند، تو خود را شهره مساز. به خدا قسم هر كس با شناخت و آگاهى به حقِّ حسين، به زيارت او رود، خداوند گناهان گذشته و آينده او را ببخشد.
۱.بحار الأنوار: 101/26/29.

احادیث دیگر این موضوع

۱