خشوع امام باقر و امام صادق عليهما السلام

بحار الأنوارـ به نقل از جابر جعفي ـ: شنيدم امام صادق عليه السلام فرمود:. روزى ابو جعفر (امام باقر عليه السلام) به نماز ايستاد، در همان حال چيزى روى سر آن حضرت افتاد، اما آن را از سر خود دور نكرد، تا آن كه جعفر (امام صادق عليه السلام) آن را از روى سر ايشان برداشت. اين عمل حضرت ناشى از تعظيم خدا و توجّه به نمازش بود و اين فرموده خداوند است كه: «و به سوى دين روى آر، با اخلاص و راستى».

فلاح السائل:روايت شده است كه سرورمان امام جعفر صادق عليهما السلام در نماز خود قرآن تلاوت مى كرد كه از هوش رفت. وقتى به هوش آمد سؤال كردند: چه شد كه به اين حال افتاديد؟ حضرت پاسخى به اين مضمون داد: آيات قرآن را پيوسته تكرار مى كردم تا جايى كه اين حالت به من دست داد كه گويى آن را از زبان نازل كننده اش مى شنوم.