نهى از بزرگداشت دنيادار
4 حدیث
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ لابن جندب ـ: يا بنَ جُندَبٍ، إن أحبَبتَ أن تُجاوِرَ الجليلَ في دارِهِ و تَسكُنَ الفِردَوسَ في جِوارِهِ فلتَهُنْ علَيكَ الدنيا. ۱
امام صادق عليه السلامـ به پسر جندب ـ: اى پسر جندب! اگر دوست دارى كه همسايه خانه خداوند جليل شوى و در فردوس، در جوار او سكنا گزينى، بايد دنيا در نظرت خوار باشد.
۱.بحار الأنوار: 78/282/1.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن عَظَّمَ صاحِبَ دنيا و أحَبَّهُ لِطَمَعِ دُنياهُ سَخِطَ اللّهُ علَيهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه دنيا دارى را بزرگ دارد و به طمع دنيايش، او را دوست بدارد، خداوند بر وى خشم گيرد.
۱.بحار الأنوار: 76/360/30.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:لا تَضَعوا مَن رَفَعَتهُ التَّقوى، و لا تَرفَعُوا مَن رَفَعَتهُ الدنيا. ۱
امام على عليه السلام:كسى را كه تقوا بلند مرتبه اش كرده است، پَست مشماريد و كسى را كه دنيا بالا برده است، بزرگ ندانيد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 191.
نهج البلاغة:ـ الإمامُ عليٌّ عليه السلام و قد لَقِيَهُ عِندَ مَسيرِهِ إلى الشامِ دَهاقِينُ الأنبارِ فَتَرَجَّلوا لَهُ و اشتَدُّوا بينَ يَدَيهِ ـ: ما هذا الذي صَنَعتُمُوهُ؟! فقالوا: خُلُقٌ منّا نُعَظِّمُ به اُمَراءَنا، فقال: و اللّهِ، ما يَنتَفِعُ بهذا اُمَراؤكُم، و إنّكُم لَتَشُقُّونَ على أنفسِكُم في دُنياكُم، و تَشْقَونَ بهِ في آخِرَتِكُم، و ما أخسَرَ المَشَقَّةَ وَراءها العِقابُ، و أربَحَ الدِّعَةَ مَعَها الأمانُ مِنَ النارِ! ۱
نهج البلاغة:امام على عليه السلام هنگامى كه به شام مى رفت در سر راه، گروهى از ملاّكان شهر «انبار» به ايشان برخوردند [و براى احترام] از اسبهاى خود پياده شده در ركاب آن حضرت دويدند. فرمود: اين چه كارى است كه مى كنيد؟ عرض كردند: اين روش ماست كه بدان وسيله فرمانروايان خود را احترام مى گذاريم. امام عليه السلام فرمود: به خدا سوگند كه فرمانروايان شما از اين كار سودى نمى برند و شما با اين كار در دنيا خود را به رنج مى افكنيد و در آخرت نيز به بدبختى گرفتار مى آييد. چه زيان آور است رنجى كه در پى آن عذاب باشد، و چه سودبخش است آن آسودگى اى كه رهايى از آتش با آن توأم باشد.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 37.