حسابرسىِ رياكار
5 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:و مَن قَرَأَ القرآنَ يُرِيدُ بهِ السُّمعَةَ و التِماسَ شَيءٍ لَقِيَ اللّهَ عزّ و جلّ يَومَ القِيامَةِ و وَجهُهُ عَظمٌ لَيسَ علَيهِ لَحمٌ، و زَجَّ القرآنُ في قَفاهُ حتّى يُدخِلَهُ النارَ و يَهوِي فيها مَع مَن يَهوِي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه براى شهرت طلبى و به دست آوردن چيزى قرآن بخواند، در روز قيامت با چهره اى از اسكلت بدون گوشت، خداوند عزّ و جلّ را ديدار كند و قرآن همواره در پس گردنش زند، تا آن كه به دوزخش در آورَد و با ديگر دوزخيان در آن سقوط كند.
۱.ثواب الأعمال: 337 / 1.
بحار الأنوار:رُوِيَ: أنَّهُ يَأمُرُ اللّهُ عزّ و جلّ برِجالٍ إلى النارِ فيقولُ لمالِكٍ: قُلْ لِلنّارِ: لا تُحرِقي لَهُم أقداما فقد كانوا يَمشُونَ إلى المَساجدِ، و لا تُحرِقي لَهُم أيْدِيا، فقد كانوا يَرفَعُونَها إليَّ بالدعاءِ،. فيقولُ مالكٌ: يا أشقِياءُ، فما كانَ حالُكُم؟ فيقولونَ: كنّا نَعمَلُ لِغَيرِ اللّهِ، فقيلَ لَنا: خُذُوا ثَوابَكُم مِمَّن عَمِلتُم لَهُ. ۱
بحار الأنوار:روايت شده است كه: خداوند عزّ و جلّ دستور مى دهد افرادى را به آتش افكنند؛ پس به مالك (فرشته مأمور دوزخ) فرمايد: به آتش بگو پاهاى آنها را نسوزاند؛ زيرا با آنها به مساجد مى رفتند و دستهايشان را نسوزاند؛ زيرا آنها را براى دعا به سوى من بالا مى آوردند. مالك گويد: اى تيره بختان! پس چه گناهى كرده بوديد؟ گويند: ما براى غير خدا كار مى كرديم؛ بنا بر اين به ما گفته شد: پاداش خود را از همانان بگيريد كه برايشان كار مى كرديد.
۱.. بحار الأنوار: 8/325/102.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إنَّ أوَّلَ مَن يُدعى يَومَ القِيامةِ رَجُلٌ جَمَعَ القرآنَ و رَجُلٌ قُتِلَ في سبيلِ اللّهِ و رجلٌ كثيرُ المالِ، فيقولُ اللّهُ عزّ و جلّ للقارِي: أ لَم اُعَلِّمْكَ ما أنزَلتُ عَلى رَسُولي؟ فيقولُ: بَلى يا ربِّ، فيقولُ: ما عَمِلتَ فيما عَلِمتَ؟ فيقولُ: يا ربِّ قُمتُ به في آناءِ الليلِ و أطرافِ النهارِ، فيقولُ اللّهُ: كَذَبتَ و تقولُ الملائكةُ: كَذَبتَ، و يقولُ اللّهُ تعالى: إنّما أرَدتَ أن يُقالَ: فُلانٌ قارِئٌ، فقد قيلَ ذلكَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين كسى كه در روز قيامت فرا خوانده مى شود مردى است كه [آيات]قرآن را در سينه خود گرد آورده و مردى كه در راه خدا كشته شده است و مرد ثروتمند. پس خداوند عزّ و جلّ به قارى قرآن فرمايد: آيا آنچه را بر فرستاده خود نازل كردم به تو نياموختم؟ عرض كند: چرا، اى پروردگار من. فرمايد: با آنچه آموختى، چه عملى كردى؟ عرض كند: پروردگارا! در نيمه هاى شب و اوقات روز آن را تلاوت مى كردم. پس خداوند فرمايد: دروغ مى گويى. فرشتگان نيز گويند: دروغ مى گويى. و خداوند متعال فرمايد: هدف تو اين بود كه گفته شود: فلانى قارى قرآن است و اين هم گفته شد.
۱.بحار الأنوار: 72/305/52.
عنه صلى الله عليه و آله:إنّ أوَّلَ الناسِ يُقضى يومَ القِيامةِ علَيهِ رَجُلٌ اُستُشْهِدَ فَاُتِيَ بهِ فَعَرَّفَهُ نِعَمَهُ فَعَرَفَها، قالَ: فما عَمِلتَ فيها؟ قال: قاتَلتُ فيكَ حتّى استُشْهِدْتُ، قالَ: كَذَبتَ، و لكنّكَ قاتَلتَ لِيُقالَ جَرِيءٌ! فقد قيلَ ذلكَ، ثُمّ اُمِرَ بهِ فسُحِبَ على وَجهِهِ حتّى اُلقِيَ في النارِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روز رستاخيز نخستين كسى كه محاكمه مى شود مردى است كه به شهادت رسيده است. او را مى آورند و خداوند او را از نعمتهايى كه عطايش كرده بود آگاه مى كند و او آگاه مى شود. سپس مى فرمايد: با اين نعمتها چه كردى؟ عرض مى كند: در راه تو جنگيدم تا به شهادت رسيدم. خداوند مى فرمايد: دروغ مى گويى. بلكه جنگيدى تا گفته شود چه دلير است، و اين هم گفته شد. سپس دستور مى رسد او را در حالى كه به رو افتاده است بكِشند تا در آتش افكنده شود.
۱.منية المريد: 134.
امام صادق عليه السلام:در روز رستاخيز بنده اى را كه نماز خوانده، مى آورند. او مى گويد: پروردگارا! من براى رضاى تو نماز خواندم؛ امّا به او گفته شود: نه، بلكه براى آن نماز خواندى كه گفته شود چه نماز خوبى مى خواند. او را به دوزخ بريد.