حدیث دربارهموجبات آسايش

عنه عليه السلامـ في وَصفِ السّالِكِ إلى اللّهِ ـ: تَدافَعَتهُ الأبوابُ إلى بابِ السلامَةِ، و دارِ الإقامَةِ، و ثَبَتَتْ رِجلاهُ بِطُمَأنِينَةِ بَدَنِهِ في قَرارِ الأمنِ و الرّاحَةِ، بما استَعمَلَ قلبَهُ، و أرضى رَبَّهُ. ۱

امام على عليه السلامـ در توصيف رهرو راه خدا ـفرمود: درها او را يكى پس از ديگرى به جلو راندند، تا آن كه به درِ سلامت و سراى اقامت رسيد و هر دو پاى او در جايگاه امنيت و آسايش استوار شد؛ زيرا كه دلش را به كار وا داشت و پروردگارش را خشنود ساخت.

۱.نهج البلاغة: الخطبة 220.

کلیدواژه‌ها آسایش موجبات آسایش

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:هركه اطمينان داشته باشد كه آنچه خدا برايش مقدّر كرده است به او مى رسد، دلش آرام گيرد.

امام على عليه السلام:جواب كردن [نيازمند] با زبان خوش، يكى از دو آسايش است. شارح غُرر مى نويسد: يعنى چنان كه مطلب (خواسته) كسى را بر آوردن، راحتى است از براى او، او را به مهربانى و هموارى جواب گفتن و از خود نوميد كردن راحتى است از براى او كه از زحمت و تعبِ سعى و انتظار فارغ مى شود. در لسان العرب در شرح اين ضرب المثل عربى: السراح من النجاح مى گويد: يعنى هرگاه نتوانى نياز كسى را برآورى او را جواب كن؛ زيرا اين كار به منزله كمك كردن به اوست ـ م.

امام على عليه السلام:زن سازگار نيمى از آسايش است.

تحف العقول:امام على عليه السلام فرمود: هر كه بتواند خود را از چهار چيز نگه دارد، شايسته آن است كه هرگز ناراحتى نبيند. عرض شد: آنها چيستند اى امير مؤمنان؟ فرمود: شتابزدگى، خيره سرى، خودپسندى، و سستى.

امام على عليه السلام:آن كس رستگار شد كه يا قدرت داشت و به پا خاست يا با نداشتن قدرت، تسليم شد و راحت گشت.

امام على عليه السلام:هركه به اندازه كفاف بسنده كند، آسايش يابد و در منزلگاه آسودگى فرود آيد.

امام باقر عليه السلام:هركه براى آنچه از دست داده است بر خود سخت نگيرد، تنِ خويش را در آسايش قرار داده است.

امام صادق عليه السلام:خوشى و آسايش در خشنودى و يقين است و غم و اندوه در شك و ناخشنودى.