حدیث دربارهتقسيم ساعات شبانه روز

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:للمؤمنِ ثلاثُ ساعاتٍ: ساعَةٌ يُناجِي فيها رَبَّهُ، و ساعَةٌ يُحاسِبُ نفسَهُ، و ساعَةٌ يُخَلِّي بينَ نفسِهِ و لَذَّتِها فيما يَحِلُّ و يَجمُلُ. ۱

امام على عليه السلام:مؤمن را سه وقت است: وقتى كه در آن با پروردگار خود به راز و نياز مى پردازد و وقتى كه به حساب نفْس خود مى رسد و وقتى كه به لذّتهاى حلال و مناسب مى گذراند.

۱.غرر الحكم: 7370.

کلیدواژه‌ها مراقبت تقسیم ساعات شبانه روز

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در صحف ابراهيم آمده است كه: خردمند، مادام كه خِردش از او گرفته نشده، بايد ساعاتى را براى خود در نظر گيرد؛ زمانى براى مناجات با پروردگارش عزّ و جلّ، و زمانى براى محاسبه نفس، و زمانى براى انديشيدن در آنچه كه خداوند عزّ و جلّ به وى ارزانى داشته است و زمانى براى كام جويى خود از راه حلال؛ زيرا اين زمان كمكى است به آن سه زمان ديگر و مايه آسودگى و رفع خستگى دلها.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا در حكمتِ خاندان داوود، درسى است براى خردمندِ صاحب دل كه نفْس خود را جز در اوقات چهارگانه مشغول نسازد؛ زمانى كه در آن با پروردگار خويش مناجات كند و وقتى كه در آن به حسابرسى نفْس خود بپردازد و ساعتى كه در آن به ديدار با برادران و دوستانش كه خيرخواه اويند و عيبها و كاستيهايش را به وى گوشزد مى كنند، بگذراند و زمانى كه در آن نفْس خود را با پروردگارش در امورى كه حلال و خوشايند است تنها گذارد؛ زيرا كه اين زمان كمكى است بر پرداختن به آن سه وقت ديگر.

امام على عليه السلام:مؤمن اوقات خود را سه بخش مى كند: زمانى كه در آن با پروردگار خود به راز و نياز مى پردازد و زمانى كه به تحصيل معاش دست مى يازد و زمانى كه به لذّتهاى حلال و نيكو مى گذراند.

امام على عليه السلام:همانا شب و روز تو فرصت كافى براى رسيدن به همه امور و نيازهايت نيست؛ پس آنها را ميان كار و استراحت خود تقسيم كن.

امام على عليه السلامـ در نامه خود به مالك اشتر ـنوشت: بهترين اوقات هر روز و بيشترين بخش از آن را براى رابطه ميان خود و خدا قرار ده؛ هر چند كه اگر در همه اوقات، نيّتْ پاك و درست باشد و مردم از آن نيّت در امنيّت و آسايش باشند، اوقات، همه از آنِ خداست.

امام حسين عليه السلام:از پدرم عليه السلام در مورد امور داخلى زندگانى پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيدم، فرمود: هرگاه اراده مى كرد به خانه مى رفت و چون وارد منزل مى شد، اوقات خود را به سه بخش تقسيم مى كرد: بخشى را به [عبادت] خدا اختصاص مى داد و بخشى را به خانواده اش و بخشى را به خودش. وقت مخصوص به خودش را نيز ميان خود و مردم تقسيم مى فرمود و خواص را مى پذيرفت و مسائل و موضوعات را از طريق آنان به عموم مردم ارجاع مى داد و چيزى از ايشان مضايقه نمى كرد و روش آن بزرگوار، در اين زمانِ اختصاص يافته به امّت، اين بود كه در پذيرفتن به حضور و اختصاص دادن مقدار زمان ملاقات به افراد، اهل فضل را، به نسبت فضل و مقامى كه در دين داشتند، بر ديگرى مقدّم مى داشت. برخى از آنان يك حاجت داشتند، برخى دو تا و برخى چندين حاجت.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعايش به هنگام صبح و شام ـگفت: بار خدايا! در هر ساعتى از ساعتهاى اين روز، بهره اى از بندگانت و نصيبى از سپاس گزاريت و گواه راستى از فرشتگانت براى ما قرار ده.

امام صادق عليه السلام:از اندرزهاى لقمان به فرزندش اين بود كه:. فرزندم! از روزها و شبها و اوقات خود بخشى را به تحصيل علم اختصاص بده؛ زيرا تو هرگز براى خود خسران و ضايعه اى چون ترك علم نخواهى يافت.