حدیث دربارهخشنودى خلق و ناخشنودى خالق
عنه صلى الله عليه و آله:مَن طَلَبَ مَحامِدَ الناسِ بمَعاصِي اللّهِ عادَ حامِدُهُ مِنهُم ذامّا، و مَن أرضى الناسَ بِسَخَطِ اللّهِ وَكَلَهُ اللّهُ إلَيهِم، و مَن أرضى اللّهَ بسَخَطِ الناسِ كَفاهُ اللّهُ شَرَّهُم، و مَن أحسَنَ ما بَينَهُ و بَينَ اللّهِ كَفاهُ اللّهُ ما بَينَهُ و بَينَ الناسِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركه بخواهد ستايشهاى مردم را با معصيتهاى خدا به دست آورد، ستاينده او به نكوهنده اش تبديل شود و هركه با ناخشنود كردن خدا، مردم را خشنود كند، خداوند او را به آنان وا گذارد و هركه با ناخشنودى مردم، خدا را خشنود كند، خداوند او را از شرّ و گزند آنان نگه دارد و هركه رابطه ميان خود و خدا را نيكو گرداند، خداوند آنچه را ميان او و مردم است كفايت كند.
۱.بحار الأنوار: 77/178/10.