حدیث دربارهتشويق به انجام رخصتها

رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إنّ اللّهَ تعالى يُحِبُّ أن تُؤتى رُخصَتُهُ كما يَكرَهُ أن تُؤتى مَعصيَتُهُ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال همچنان كه دوست ندارد معصيت شود، دوست دارد به رخصتهايش ۲ عمل شود.

۱.كنز العمّال: 5335.

۲.مقصود از رخصت، جايى است كه خداوند متعال تكليفى را برداشته و يا آن را آسان تر كرده است.

کلیدواژه‌ها رخصت تشویق به انجام رخصتها

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال دوست دارد رخصتهايش پذيرفته شود، همچنان كه بنده دوست دارد آمرزيده شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، همچنان كه دوست دارد واجباتش عمل شود، دوست دارد رخصتهايش نيز به جا آورده شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند دوست دارد رخصتهايش به كار بسته شود، همچنان كه دوست دارد فرايضش انجام پذيرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به رخصتهاى خداوند كه به شما داده است، پايبند باشيد.

بحار الأنوارـ به نقل از كافور خادم ـ: امام هادى عليه السلام به من فرمود: فلان سطل آب را در فلان جا بگذار تا براى نماز وضو بگيرم و سپس مرا در پى كارى فرستاد. من فراموش كردم دستور آن حضرت را انجام دهم. آن شب، شب سردى بود. وقتى حضرت براى نماز برخاست، من متوجّه شدم و يادم آمد كه سطل را در جايى كه فرموده بود نگذاشته ام. از ترس سرزنش ايشان از جاى خود دور شدم. امام عليه السلام مرا با صدايى خشم آلود، فرا خواند. با خود گفتم: إنّا للّه، حالا چه بهانه اى بياورم؟. امام عليه السلام فرمود: واى بر تو! مگر عادت مرا نمى دانى كه جز با آب سرد، وضو نمى گيرم، چرا آب را برايم گرم كرده و در اين سطل ريخته اى؟! عرض كردم: سرورم! به خدا قسم من نه سطلى گذاشته ام و نه آبى! حضرت فرمود: خدا را سپاس؛ به خدا قسم ما نه رخصتى را فرو گذاشته ايم و نه عطيه اى را رد كرده ايم. سپاس خداوندى را كه ما را از فرمانبرداران خود قرار داد و توفيق عبادتش را به ما ارزانى داشت. پيامبر صلى الله عليه و آله مى فرمود: همانا خداوند بر كسى كه رخصتهاى او را نپذيرد، خشم مى آورد.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به يكى از اصحاب كه به ايشان عرض كرد: كشته شدن افراد را [در برابر بيزارى نجستن از على عليه السلام] خوشتر دارى يا بيزارى جستن آنها را از على؟ ـفرمود: رخصت (كشته نشدن آنها) را خوشتر دارم. مگر اين سخن خداوند متعال را درباره عمّار نشنيده اى كه: «مگر كسى كه به زور [به اظهار كفر]وادار شود، و حال آن كه دلش به ايمان خويش مطمئن است».