حدیث دربارهپاك كننده هاى گناهان

الإمامُ الباقرُ أو الإمامُ الصّادقُ عليهما السلام:إنّ عليّاً عليه السلام أقبَلَ على الناسِ فقالَ: أَيُّ آيَةٍ في كتابِ اللّهِ أرجى عِندَكُم؟ فقالَ بعضُهُم: «إنّ اللّهَ لا يَغْفِرُ أن يُشْرَكَ بهِ و يَغْفِرُ ما دُونَ ذلكَ لِمَنْ يَشاءُ» ۱ قالَ: حَسَنَةٌ و لَيسَت إيّاها. ثُمّ أحجَمَ الناسُ فقالَ: ما لَكُم يا مَعشَرَ المسلمينَ؟ قالوا: لا و اللّهِ، ما عِندَنا شيءٌ، قالَ: سَمِعتُ رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله يقولُ: أرجى آيَةٍ في كتابِ اللّهِ «و أقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَيِ النهارِ و زُلَفاً مِنَ الليلِ إنّ الحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْرى لِلذَّاكِرِينَ» . ۲

امام باقر عليه السلام يا امام صادق عليه السلام:على عليه السلام رو به مردم كرد و فرمود: به نظر شما كدام آيه در كتاب خدا اميدوار كننده تر است؟ يكى گفت: آيه «همانا خداوند شرك به خود را نمى آمرزد و جز آن را براى هر كس كه بخواهد مى آمرزد». حضرت فرمود: خوب است، اما اين آيه نيست. مردم سپس از اظهار نظر باز ايستادند. حضرت فرمود: اى جماعت مسلمان! چه شد كه سخنى نمى گوييد؟ عرض كردند: به خدا قسم چيزى براى گفتن نداريم. حضرت فرمود: از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمود: اميد بخش ترين آيه در كتاب خدا اين آيه است: «نماز بگزار در دو طرف [آغاز و انجام] روز و ساعاتى از شب؛ زيرا نيكيها بديها را از ميان مى برد اين يادى است براى ياد آوران».

۱.النساء: 48.

۲.تفسير العيّاشي: 2/161/74.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:چه بلند مرتبه است آن خدايى كه در عين قدرتمندى بزرگوار است! و چه پستى تو، كه با آن همه ضعف بر نافرمانى او گستاخى! حال آن كه در پناه عفو و پرده پوشى او به سر مى برى، و در فراخناى فضل و نعمت او مى گردى، و او فضل خود را از تو دريغ نكرد، و پرده اش را [كه بر گناهانت كشيده] ندريد، بلكه در نعمتى كه به تو ارزانى داشت، يا گناهى كه از تو پوشاند، يا بلايى كه از تو برگرداند، لحظه اى از لطف و فضل او دور نبوده اى؛ حال [ببين] اگر فرمانش را ببرى چه مى كند!

امام صادق عليه السلام:خداوند تبارك و تعالى براى بنده مؤمن خود چهل پرده قرار داده است. هر گاه گناهى [بزرگ]از او سر زند يك پرده كنار مى رود و چون از برادر مؤمن خود عيبى بداند و او را بدان سرزنش كند ديگر پرده ها كنار روند و بى پرده ماند و بدين سان رسوايى اش در آسمان بر سر زبان فرشتگان افتد و در زمين بر سر زبان مردم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مؤمن گناه كند، به سبب آن گناهان گرفتار فقر شود. اگر آن فقر، گناهانش را پاك نكرد، به بيمارى مبتلا شود و اگر آن هم گناهانش را نزدود، به ترس از تعقيب قدرت حاكمه گرفتار آيد و اگر اين نيز گناهانش را پاك نكرد هنگام مردن بسختى جان دهد، تا آن كه سرانجام خدا را بدون گناهى كه به سبب آن بازخواست شود، ديدار كند و دستور رسد كه او را به بهشت برند.

بحار الأنوار:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از قول جبرئيل عليه السلام فرمود: خداوند عزّ و جلّ فرمود: اى محمّد! من ورود به بهشت را بر همه پيامبران ممنوع كرده ام، تا تو و على و پيروانتان وارد آن شويد، مگر آن كس از پيروانتان كه گناه كبيره اى مرتكب شود؛ در اين صورت او را به بلايى در اموالش يا ترس از سلطان گرفتار كنم، تا آن كه فرشتگان با بشارت و شادمانى استقبالش كنند و من از او در خشم نباشم و اين همه براى رهايى از گناهى باشد كه از او سر زده بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زن و مرد مؤمن پيوسته در جان و مال و فرزندش گرفتار بلا مى شود تا آن كه بدون گناه خدا را ديدار كند.

امام على عليه السلام:هر يك از شيعيان ما كه كارى را كه ما نهى كرده ايم مرتكب شود، پيش از آن كه بميرد به مال يا فرزند و يا به خودش بلايى برسد كه به سبب آن گناهانش پاك شود و خداوند عزّ و جلّ را بدون گناه ديدار كند. اگر چيزى از گناهانش هنوز باقى مانده باشد در هنگام مردن بسختى جان دهد.

امام صادق عليه السلام:هر گاه خداوند خوبى بنده اى را بخواهد در همين دنيا كيفرش دهد و چون براى بنده اى بد بخواهد گناهانش را نگه دارد تا در روز قيامت كيفر بيند.

امام رضا عليه السلامـ درباره آيه «و در آن روز از گناه هيچ جنّى و آدمى نپرسند» ـفرمود: كسى كه به حق اعتقاد داشته باشد و گناه كند و بى توبه از دنيا رود، در برزخ به سبب آن گناه عذاب بيند و روز قيامت در حالى بيرون آيد كه گناهى ندارد تا از آن بازخواست شود.