حدیث دربارهپاك كننده هاى گناهان

بحار الأنوار:رُويَ أنَّهُ لَمّا نَزَلَـت هذِهِ الآيَةُ: «لَيسَ بِأَمانِيِّكُم وَ لا أمانى أهل الكتاب مَنْ يَعمَلْ سُوءاً يُجْزَ بهِ» ۱ فقال رجُلٌ لِرَسولِ اللّه صلى الله عليه و آله: يا رَسولَ اللّهِ! جاءَت قاصِمَةُ الظَّهرِ، فقالَ صلى الله عليه و آله: كلاّ، أ ما تَحزَنُ؟ أ ما تَمرَضُ؟ أ ما يُصِيبُكَ اللّأواءُ و الهُمومُ؟ قالَ: بلى، قالَ: فذلكَ مِمّا يُجزى بهِ. ۲

بحار الأنوار:روايت شده: چون آيه «[پاداش و كيفر]به آرزوى شما و آرزوى اهل كتاب نيست. هر كس كه مرتكب بدى شود كيفرش را ببيند» نازل شد، مردى به رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض كرد: اى رسول خدا! آيه كمر شكن آمد. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: چنين نيست، آيا تو غمگين نمى شوى؟ آيا بيمار نمى شوى؟ آيا محنت و اندوه به تو نمى رسد؟ عرض كرد: چرا. فرمود: همين چيزها از جمله كيفرهاست.

۱.النساء: 123.

۲.بحار الأنوار: 81/192/49.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:چه بلند مرتبه است آن خدايى كه در عين قدرتمندى بزرگوار است! و چه پستى تو، كه با آن همه ضعف بر نافرمانى او گستاخى! حال آن كه در پناه عفو و پرده پوشى او به سر مى برى، و در فراخناى فضل و نعمت او مى گردى، و او فضل خود را از تو دريغ نكرد، و پرده اش را [كه بر گناهانت كشيده] ندريد، بلكه در نعمتى كه به تو ارزانى داشت، يا گناهى كه از تو پوشاند، يا بلايى كه از تو برگرداند، لحظه اى از لطف و فضل او دور نبوده اى؛ حال [ببين] اگر فرمانش را ببرى چه مى كند!

امام صادق عليه السلام:خداوند تبارك و تعالى براى بنده مؤمن خود چهل پرده قرار داده است. هر گاه گناهى [بزرگ]از او سر زند يك پرده كنار مى رود و چون از برادر مؤمن خود عيبى بداند و او را بدان سرزنش كند ديگر پرده ها كنار روند و بى پرده ماند و بدين سان رسوايى اش در آسمان بر سر زبان فرشتگان افتد و در زمين بر سر زبان مردم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مؤمن گناه كند، به سبب آن گناهان گرفتار فقر شود. اگر آن فقر، گناهانش را پاك نكرد، به بيمارى مبتلا شود و اگر آن هم گناهانش را نزدود، به ترس از تعقيب قدرت حاكمه گرفتار آيد و اگر اين نيز گناهانش را پاك نكرد هنگام مردن بسختى جان دهد، تا آن كه سرانجام خدا را بدون گناهى كه به سبب آن بازخواست شود، ديدار كند و دستور رسد كه او را به بهشت برند.

بحار الأنوار:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از قول جبرئيل عليه السلام فرمود: خداوند عزّ و جلّ فرمود: اى محمّد! من ورود به بهشت را بر همه پيامبران ممنوع كرده ام، تا تو و على و پيروانتان وارد آن شويد، مگر آن كس از پيروانتان كه گناه كبيره اى مرتكب شود؛ در اين صورت او را به بلايى در اموالش يا ترس از سلطان گرفتار كنم، تا آن كه فرشتگان با بشارت و شادمانى استقبالش كنند و من از او در خشم نباشم و اين همه براى رهايى از گناهى باشد كه از او سر زده بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زن و مرد مؤمن پيوسته در جان و مال و فرزندش گرفتار بلا مى شود تا آن كه بدون گناه خدا را ديدار كند.

امام على عليه السلام:هر يك از شيعيان ما كه كارى را كه ما نهى كرده ايم مرتكب شود، پيش از آن كه بميرد به مال يا فرزند و يا به خودش بلايى برسد كه به سبب آن گناهانش پاك شود و خداوند عزّ و جلّ را بدون گناه ديدار كند. اگر چيزى از گناهانش هنوز باقى مانده باشد در هنگام مردن بسختى جان دهد.

امام صادق عليه السلام:هر گاه خداوند خوبى بنده اى را بخواهد در همين دنيا كيفرش دهد و چون براى بنده اى بد بخواهد گناهانش را نگه دارد تا در روز قيامت كيفر بيند.

امام رضا عليه السلامـ درباره آيه «و در آن روز از گناه هيچ جنّى و آدمى نپرسند» ـفرمود: كسى كه به حق اعتقاد داشته باشد و گناه كند و بى توبه از دنيا رود، در برزخ به سبب آن گناه عذاب بيند و روز قيامت در حالى بيرون آيد كه گناهى ندارد تا از آن بازخواست شود.