حدیث دربارهپاك كننده هاى گناهان
عنه عليه السلام:فَتَعالى مِن قَوِيٍّ ما أكرَمَهُ (أحكَمَهُ)، و تَواضَعتَ مِن ضعيفٍ ما أجرَأكَ على مَعصيَتِهِ و أنتَ في كَنَفِ سِترِهِ مُقيمٌ، و في سَعَةِ فَضلِهِ مُتَقَلِّبٌ، فلَم يَمنَعْكَ فَضلَهُ، و لَم يَهتِكْ عَنكَ سِترَهُ، بل لَم تَخلُ من لُطفِهِ مَطْرِفَ عَينٍ في نِعمَةٍ يُحدِثُها لكَ أو سيّئةٍ يَستُرُها علَيكَ أو بَليَّةٍ يَصرِفُها عنكَ، فما ظَنُّكَ بهِ لَو أطَعتَهُ؟! ۱
امام على عليه السلام:چه بلند مرتبه است آن خدايى كه در عين قدرتمندى بزرگوار است! و چه پستى تو، كه با آن همه ضعف بر نافرمانى او گستاخى! حال آن كه در پناه عفو و پرده پوشى او به سر مى برى، و در فراخناى فضل و نعمت او مى گردى، و او فضل خود را از تو دريغ نكرد، و پرده اش را [كه بر گناهانت كشيده] ندريد، بلكه در نعمتى كه به تو ارزانى داشت، يا گناهى كه از تو پوشاند، يا بلايى كه از تو برگرداند، لحظه اى از لطف و فضل او دور نبوده اى؛ حال [ببين] اگر فرمانش را ببرى چه مى كند!
۱.نهج البلاغة: الخطبة 223.