حدیث دربارهگناهانى كه آثار خاصى دارند
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:الذُّنوبُ التي تُغَيِّرُ النِّعَمَ البَغيُ، و الذُّنوبُ التي تُورِثُ النَّدَمَ القَتلُ، و التي تُنزِلُ النِّقَمَ الظُّلمُ، و التي تَهتِكُ السُّتُورَ شُربُ الخَمرِ، و التي تَحبِسُ الرِّزقَ الزِّنا، و التي تُعَجِّلُ الفَناءَ قَطيعَةُ الرَّحِمِ، و التي تَرُدُّ الدُّعاءَ و تُظلِمُ الهواءَ عُقوقُ الوالِدَينِ. ۱
امام صادق عليه السلام:گناهى كه نعمتها را دگرگون مى كند، زورگويى و سركشى است و گناهى كه پشيمانى به بار مى آورد، آدم كشى است و گناهى كه انتقام و كيفرها را فرود مى آورد، ستم است و گناهى كه پرده ها را مى درد (آبرو و حيثيت ها را مى برد) شرابخوارى است و گناهى كه جلوى روزى را مى گيرد، زناست و گناهى كه مرگ را شتاب مى بخشد، بريدن پيوند خويشاوندى است و گناهى كه مانع استجابت دعا مى شود و فضا را تيره و تار مى كند، آزردن پدر و مادر است.
۱.بحار الأنوار: 73/374/11.