حدیث دربارهگناهان كوچك راهى است به سوى گناهان بزرگ
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إنّ رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله نَزَلَ بأرضٍ قَرْعاءَ فقالَ لأصحابِهِ: ائْتُوا بحَطَبٍ، فقالوا: يا رسولَ اللّهِ نحنُ بأرضٍ قَرعاءَ ما بها مِن حَطَبٍ، قالَ: فَلْيَأتِ كُلُّ إنسانٍ بما قَدَرَ علَيهِ، فَجاؤوا به حتّى رَمَوا بينَ يَديهِ بَعضَهُ على بعضٍ.
فقالَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: هكذا تَجتَمِعُ الذُّنوبُ، ثُمّ قالَ: إيّاكُم و المُحَقَّراتِ مِن الذُّنوبِ، فإنَّ لِكُلِّ شيءٍ طالِباً، ألا و إنّ طالِبها يَكتُبُ ما قَدَّموا و آثارَهُم و كُلَّ شَيءٍ أحصَيناهُ في إمامٍ مُبينٍ. ۱
امام صادق عليه السلام:رسول خدا صلى الله عليه و آله در منطقه اى خشك و بى گياه به اصحابش فرمود: مقدارى هيزم بياوريد. عرض كردند: اى رسول خدا! ما در جايى خشك و بى گياه هستيم كه در آن هيزمى يافت نمى شود. حضرت فرمود: هر كس هر چه يافت بياورد. آنها هيزمها را جمع كردند و در برابر حضرت انباشتند. پس، رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: گناهان نيز اين گونه جمع مى شود. آن گاه فرمود: از گناهان خُرد انگاشته بپرهيزيد؛ زيرا هر چيزى بازخواست كننده اى دارد. بدانيد كه بازخواست كننده گناهان مى نويسد «هر كارى را كه پيش از اين كرده اند و هر اثر و نشانى را كه به جا گذاشته اند؛ و هر چيزى را در كتاب مبين (لوح محفوظ)شماره كرده ايم» ۲.