حدیث دربارهمؤمن را نشايد كه خود را خوار سازد
الإمامُ الحسينُ عليه السلامـ مخاطِباً عَسكرَ يَزيدَ يَوم عاشوراءَ ـ: ألا إنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قد رَكَزَ بينَ اثنتَينِ بينَ القِلَّةِ (السّلّة) و الذِّلَّةِ، و هَيْهاتَ ما آخُذُ الدَّنِيَّةَ، أبَى اللّهُ ذلكَ و رسولُهُ، و جُدودٌ طابَت، و حُجُورٌ طَهُرَت، واُنُوفٌ حَمِيَّةٌ، و نُفوسٌ أبِيَّةٌ، لا تُؤثِرُ مَصارِعَ اللِّئامِ على مَصارِعِ الكِرامِ. ۱
امام حسين عليه السلامـ به لشكر يزيد در روز عاشورا ـفرمود: هلا! اين فرزندْ خوانده (زنا زاده) پسر فرزندْ خوانده مرا ميان دو امر مخيّر كرده است: ميان شمشير و ذلّت. اما هيهات كه من تن به ذلّت و پستى دهم. خدا و رسول او و نياكان پاكيزه و دامنهاى پاك [كه مرا پرورده] و دلهاى غيرتمند و جانهاى والا و بزرگ منش، خوارى را نپذيرند و هلاكت زبونانه را بر كشته شدن شرافتمندانه ترجيح ندهند.
۱.بحار الأنوار: 45/9.