حدیث دربارهگوناگون

میزان الحکمه ج ۴، ص ۲۰۴، ح ۶۵۳۱

امام علی علیه‌السلام

عنه عليه السلام:سِياسَةُ الدِّينِ بِحُسنِ الوَرَعِ و اليقينِ. ۱

امام على عليه السلام:اداره دين، با پارسايى و يقينِ نيكو ميسّر است.

۱.غرر الحكم: 5590.

کلیدواژه‌ها امامت 2 امامت خاصه امام علی علیه السلام فضایل امام علی از زبان پیامبر خدا صلی الله علیه و آله گوناگون

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند تبارك و تعالى اسلام را به وسيله مردانى كه اهل دين و ديندارى نيستند، تأييد و يارى مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بزودى اين دين به وسيله مردانى استوار خواهد شد كه نزد خداوند هيچ بهره اى ندارند.

امام على عليه السلام:پايدارى دين، به نيرومندى يقين بستگى دارد.

امام على عليه السلام:دين را جز خِرد اصلاح نمى كند.

امام على عليه السلام:دين و ادب، نتيجه خرد است.

امام على عليه السلام:حفظ دين، ثمره شناخت و سرآمد حكمت است.

امام صادق عليه السلام:آيا دين چيزى جز محبّت است؟

امام كاظم عليه السلام:همه امور اديان (مسائل مربوط به دين) چهار نوع است: [اول]امرى كه در آن هيچ اختلافى نيست، و آن اجماع همه امّت است بر ضرورياتى كه به ناچار آن را پذيرفته اند؛ [دوم]اخبارى كه مورد اجماع هستند و مرجعى كه هر شبهه اى را بايد بر آنها عرضه كرد و حكم هر حادثه اى را از آنها بيرون كشيد و مورد اجماع امّت مى باشند؛ [سوم]امورى كه شك و انكار پذيرند و در آنها بايد از اهلش توضيح خواست و هر كه در اين امور اظهار نظر كند، بايد دليلى از كتاب خدا، كه تأويل (تفسير) آن مورد اتفاق باشد، و سنّتى كه مورد اجماع است و اختلافى در آن نيست بياورد؛ [چهارم] يا قياسى (قانونى) كه عقلها حقيقت آن را بشناسند و خاصّ و عامّ امّت نتوانند در آن ترديد و انكار روا دارند. اين دو امر شامل مسئله توحيد و پايين تر از آن و ديه خراش و بالاتر از آن مى گردد. پس، آنچه از مسائل دين پيش آيد، اگر برهان ثابتى داشت بپذير، و اگر حقيقت و درستى آن بر تو مبهم و پوشيده بود آن را نپذير؛ پس، هر كه يكى از اين سه امر (مستنبط از كتاب خدا و سنّت متواتر و قياس عقلى و برهانى) را [براى اثبات مطلبى دينى] آورد، آن همان حجّت رسايى است كه خداوند در اين آيه براى پيامبرش توضيح داده است: «بگو: حجّت رسا از آنِ خداست، پس اگر او بخواهد، همه شما را هدايت مى كند». اين حجّت رسا به جاهل مى رسد و جاهل، با وجود جهل خود آن را مى فهمد، همچنان كه عالم نيز آن را با دانش خود مى فهمد؛ زيرا خداوند عادل است و ستم روا نمى دارد، و بر خلق خويش با آنچه مى دانند حجّت مى آورد و با آنچه مى فهمند و مى شناسند دعوت مى كند، نه با چيزهايى كه نمى دانند و نمى شناسند.