حدیث دربارهفراهم آمدن دنيا و آخرت

عنه عليه السلام:اِعلَموا عبادَ اللّهِ أنَّ المتّقينَ ذَهَبوا بعاجِلِ الدنيا و آجِلِ الآخرةِ، فشارَكوا أهلَ الدنيا في دُنياهُم، و لَم يُشارِكُوا أهلَ الدنيا في آخِرَتِهِم، سَكَنُوا الدنيا بأفضَلِ ما سُكِنَتْ، و أكَلُوها بأفضَلِ ما اُكِلَتْ فَحَظُوا مِن الدنيا بما حَظِيَ بهِ المُترَفُونَ، و أخَذُوا منها ما أخَذَهُ الجَبابرةُ المُتَكبِّرونَ، ثُمَّ انقَلَبُوا عنها بالزادِ المُبَلِّغ و المَتجَرِ الرابحِ (المُربحِ)، أصابوا لذّةَ زُهدِ الدنيا في دُنياهُم، و تَيقّنوا أ نّهُم جِيرانُ اللّهِ غداً في آخِرَتِهِم، لا تُرَدُّ لَهُم دَعوَةٌ، و لا يُنقَصُ لَهُم نصيبٌ مِن لَذَّةٍ ۱. ۲

امام على عليه السلام:اى بندگان خدا! بدانيد كه پرهيزگاران، دنياى زودگذر و آخرت ديرپا را به دست آوردند. با اهل دنيا، در دنيايشان شريك شدند و اهل دنيا را در آخرت خود شريك نكردند. در دنيا به بهترين گونه سكونت كردند و از بهترين خوردنيهاى آن خوردند و از دنيا همان بهره اى را بردند كه توانگرانِ خوش گذران مى برند و همان كامى را برگرفتند كه گردنكشان متكبّر برمى گيرند؛ آن گاه با توشه اى كه به مقصد مى رساندشان و با تجارتى پُر سود، از دنيا رفتند. در دنياى خود، به لذّت زهدِ به دنيا دست يافتند و يقين داشتند كه فرداى قيامت در جوار خداوند هستند؛ دعايشان هرگز بى اجابت نمى مانْد و بهره آنان از خوشى و آسايش هيچ كم نمى گردد.

۱.نهج البلاغة: الكتاب 27.

۲.رواه قبل الرضيِّ: 1 ـ إبراهيم بن هلال الثقفيّ في كتاب «الغارات»: 1/235. 2 ـ ابن شعبة في «تحف العقول»: 178. و رواه بعد الرضيّ: 3 ـ الشيخ المفيد في «الأمالي»: 263. 4 ـ شيخ الطائفة في «الأمالي»: 26/31. 5 ـ الطبري في «بشارة المصطفى»: 44. و كلّ هؤلاء رووه بأسانيد ذكروها في كتبهم. اُنظر مصادر نهج البلاغة و أسانيده تأليف عبد الزهراء: 3/265.

کلیدواژه‌ها دنیا فراهم آمدن دنیا و آخرت

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلام:ما دنيا را دوست داريم [اما]اگر دنيا به ما داده نشود برايمان بهتر است از آن كه داده شود [زيرا] چيزى از دنيا به فرزند آدمى داده نشد، مگر آن كه از بهره آخرت او كم گشت.

امام صادق عليه السلام:آخرين پيامبرى كه وارد بهشت مى شود سليمان بن داوود عليه السلام است؛ و اين بدان سبب است كه دنيا به او داده شد.

امام صادق عليه السلام:به هركه در اين دنيا بهره زيادى داده شود و به بهشت رود، بهره اش در بهشت به سبب برخوردارى اش در دنيا كمتر باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه چيز است كه در دنيا و آخرت پاداش داده مى شود: حج، كه فقر را مى برد، صدقه، كه بلا را مى گرداند، و صله رحم، كه عمر را زياد مى كند.

امام على عليه السلام:كِشته دو نوع است: كِشته دنيا، كه ثروت و فرزند است و كِشته آخرت، كه كارهاى شايسته ماندنى است. گاهى خداوند عزّ و جلّ اين هر دو را براى مردمانى، يكجا فراهم مى آورد.

امام على عليه السلام:اگر دينت را تابع دنيايت كنى، دين و دنيايت، هر دو را از بين برده اى و در آخرت از زيانكاران خواهى بود، اما اگر دنياى خود را تابع دينت كنى دين و دنيايت، هر دو را به دست آورده اى و در آخرت از رستگاران خواهى بود.

امام على عليه السلام:بر شما باد تقواى خدا، كه آن جامع همه خير و خوبى هاست و جز آن، خيرى وجود ندارد. آنچه از خير دنيا و آخرت به وسيله تقوا به دست مى آيد، به وسيله هيچ چيز ديگر حاصل نمى شود. خداوند عزّ و جلّ فرموده است: «و به پرهيزگاران گفته شود: پروردگار شما چه نازل كرده است؟ مى گويند: خوبى؛ براى آنان كه در اين دنيا نيكى كردند، [پاداش]نيكويى است و قطعا سراى آخرت بهتر است. و چه نيكوست سراى پرهيزگاران».

امام على عليه السلامـ درباره آيه: «و مزد او را در دنيا داديم و در آخرت نيز از صالحان است» ـفرمود: هر كه براى خداوند متعال كار كند، خداوند در دنيا و آخرت مزدش را بدهد و در هر دو سراى خواسته هايش را برآورَد.