حدیث دربارهثمره مدارا كردن

الخصال عن حذيفة بن منصور:سمعت أبا عبد اللّه عليه السلام: إنَّ قَوما مِن قُرَيشٍ قَلَّتْ مُداراتُهُم لِلنّاسِ فَنُفُوا مِن قُرَيشٍ، و ايْمُ اللّهِ ما كانَ بِأحسابِهِم بَأسٌ. و إنَّ قَوما مِن غَيرِهِم حَسُنَت مُداراتُهُم فَاُلحِقوا بِالبَيتِ الرَّفيعِ. قال: ثُمَّ قالَ: مَن كَفَّ يَدَهُ عَنِ النّاسِ فَإنّما يَكُفُّ عَنهُم يَدا واحِدَةً، و يَكُفُّونَ عَنه أيادِيَ كَثِيرَةً. ۱
الخصالبه نقل از حذيفة بن منصور: شنيدم امام صادق عليه السلام فرمود: گروهى از قريش با مردم كمتر راه مدارا پيش گرفتند و از اين رو از قريش رانده شدند، حال آن كه به خدا سوگند، از نظر نژاد مشكلى نداشتند اما گروهى از غير قريش با مردم، نيكو مدارا كردند و در نتيجه به خاندان بلند پايه پيوستند. سپس فرمود: كسى كه دست [آزارِ]خود را از مردم باز دارد، تنها يك دست از آنها بازداشته است، ولى مردم دستهاى بسيارى را از او باز مى دارند.
۱.الخصال: 17/60.

احادیث دیگر این موضوع

۴