گناهان كبيره
6 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:الكبائرُ تِسعٌ: أعظَمُهُنَّ الإشراكُ باللّهِ عزّ و جلّ، و قَتلُ النفسِ المُؤمنةِ، و أكلُ الرِّبا، و أكلُ مالِ اليتيمِ، و قَذفُ المُحصَنَةِ، و الفِرارُ من الزَّحفِ، و عُقوقُ الوالدَينِ، و استِحلالُ البيتِ الحَرامِ، و السِّحرُ. فَمَن لَقِيَ اللّهَ عزّ و جلّ و هو بَرِيءٌ مِنهُنَّ كانَ مَعي في جَنَّةٍ مَصارِيعُها مِن ذَهَبٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گناهان كبيره نُه تاست: بزرگترين آنها شرك ورزيدن به خداوند عزّ و جلّ است و كشتن مؤمن و ربا خوارى و خوردن مال يتيم و تهمت زدن به زن پاكدامن و فرار از ميدان جهاد و رنجاندن پدر و مادر و در هم شكستن حرمت بيت الحرام و جادوگرى؛ هر كس پاك از اين نُه گناه، خداوند عزّ و جلّ را ديدار كند با من در بهشتى خواهد بود كه لنگه هاى دَرِ آن از طلاست.
۱.بحار الأنوار: 77/170/7.
عنه صلى الله عليه و آله:الكبائرُ: الإشراكُ بِاللّهِ، و عُقُوقُ الوالدَينِ، و قَتلُ النَّفْسِ، و اليَمينُ الغَمُوسُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گناهان كبيره عبارتند از: شرك ورزيدن به خدا، آزردن پدر و مادر، قتل نفس (آدم كشى) و سوگند دروغ عمدى [براى ضايع كردن حقوق ديگران و خوردن مال مردم].
۱.. كنز العمّال: 7798.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:الكبائرُ: الشِّركُ بِاللّهِ، و قَتلُ النفسِ، و أكلُ مالِ اليتيمِ، و قَذفُ المُحصَنَةِ، و الفِرارُ مِنَ الزَّحفِ، و التَّعَرُّبُ بعدَ الهِجرَةِ، و السِّحرُ، و عُقوقُ الوالدَينِ، و أكلُ الرِّبا، و فِراقُ الجَماعَةِ، و نَكثُ الصَّفقَةِ. ۱
امام على عليه السلام:گناهان كبيره عبارتند از: شرك ورزيدن به خدا، آدم كشى، خوردن مال يتيم، تهمت زدن به زن پاكدامن، فرار از ميدان جهاد، تعرّب بعد از هجرت، ۲ جادوگرى، آزردن پدر و مادر، ربا خوارى، كناره گيرى از جامعه مسلمانان و شكستن پيمان (بيعت يا معامله).
۱.كنز العمّال: 4326.
۲.در لسان العرب آمده است كه تعرّب بعد از هجرت به اين معناست كه كسانى كه از باديه به مدينه هجرت كرده بودند دوباره به باديه برگردند و با باديه نشينان (اعراب) زندگى كنند. اين عمل به منزله ارتداد بود. مترجم و شارح اُصول الكافى ذيل اين عبارت مى نويسد: تعرّب بعد از هجرت در صدر اسلام نسبت به كسانى بوده كه از مكه و آبادى هاى كفر نشين به مدينه و مركز اسلام مهاجرت كرده بودند. برگشتن آنها را به بلاد كفر، تعرّب بعد از هجرت مى گفتند و يكى از گناهان كبيره و به منزله ارتداد بوده است. ولى در عصر ائمّه عليهم السلام و دوران غيبت، تعرّب اين است كه مسلمانى در بلاد كفر به سر برد و در آن جا از اظهار اسلام و تعلّم احكام، ممنوع و معذور باشد، اقامت او در آن جا از گناهان كبيره است. بعضى از علما تعرّب را تعميم داده و حتى شامل كسى دانسته اند كه مشغول تحصيل علمى شود و سپس آن را ترك كند ـ م.
امام باقر عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از گناهان كبيره ـفرمود: هر گناهى كه خداوند براى آن وعده آتش داده است [كبيره است].
۱.بحار الأنوار: 79/15/24، انظر وسائل الشيعة: 11/251 باب46.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ في قولِ اللّهِ عزّ و جلّ: «إنْ تَجْتَنِبُوا كَبائرَ ما تُنْهَوْنَ عنه.» ـ: الكبائرُ التي أوجَبَ اللّهُ عزّ و جلّ علَيها النارَ. ۱
امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «اگر از گناهان بزرگى كه شما را از آن نهى كرده اند.» ـفرمود: گناهان بزرگ (كبيره)، آنهايى است كه خداوند عزّ و جلّ [مرتكب]آنها را مستوجب آتش دانسته است.
۱.الكافي: 2/276/1.
عنه عليه السلام:الكبائرُ سَبعٌ: قَتلُ المؤمِنِ مُتَعَمِّداً، و قذفُ المُحصَنَةِ، و الفِرارُ مِنَ الزَّحفِ، و التَّعَرُّبُ بعدَ الهِجرَةِ، و أكلُ مالِ اليتيمِ ظُلماً، و أكلُ الرِّبا بعدَ البَيِّنَةِ، و كُلُّ ما أوجَبَ اللّهُ عليهِ النارَ. ۱
امام صادق عليه السلام:گناهان كبيره هفت تاست: كشتن عامدانه مؤمن، تهمت زدن به زن پاكدامن، فرار از ميدان جهاد با دشمن، تعرّب بعد از هجرت، خوردن به ناحق مال يتيم، ربا خوارى بعد از دانستن [حرمت آن] و هر چيزى كه خداوند به سبب آن آتش دوزخ را واجب كرده است.
۱.الكافي: 2/ 277/3.