ريا و شرك

امام صادق عليه السلام:خداوند عزّ و جلّ فرموده است: هر كه براى من و غير من كار كند، آن كار، براى كسى باشد كه از بهر او انجام داده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به شدّاد بن اوس كه ايشان را در حال گريه ديد و علّت را جويا شد ـفرمود: براى امّتم از شرك مى ترسم. نه اين كه آنان بت و خورشيد و ماه را بپرستند، بلكه اعمال خود را رياكارانه انجام دهند.

عدّة الداعى:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: بيشترين نگرانى من براى شما شرك كوچك است. عرض كردند: اى رسول خدا! شرك كوچك چيست؟ فرمود: ريا.

امام على عليه السلام:بدانيد كه اندكى ريا هم، شرك است.

امام باقر عليه السلام:از رسول خدا صلى الله عليه و آله درباره آيه «پس هر كه اميد ديدار پروردگارش را دارد بايد كارى شايسته كند و هيچ كس را شريك پروردگارش قرار ندهد» سؤال شد، حضرت فرمود: هر كه براى خودنمايى به مردم نماز گزارد مشرك است. و هر كه يكى از فرمان هاى خدا را براى خودنمايى به مردم به جاى آورد مشرك است.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «هركه اميد ديدار پروردگارش را دارد.» ـفرمود: آدمى كار ثوابى مى كند، امّا خدا را در نظر ندارد، بلكه ستايش مردم در نظر اوست و مشتاق است كه آن را به گوش مردم برساند. چنين كسى در پرستش پروردگار خود شرك آورده است.