تفسير نيكوكارى

امام على عليه السلام:بدانيد كه من در قرآن به نام هايى ويژه گشته ام؛ مبادا بر اين نام ها چيره شويد كه در دين خود گمراه و سرگشته خواهيد شد. من هستم آن «محسن» و نيكوكارى كه خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد: «همانا خداوند با نيكوكاران است».

امام باقر عليه السلامـ درباره آيه «همانا خداوند با نيكوكاران است» ـفرمود: اين آيه درباره خاندان محمّد ـ صلوات اللّه عليهم ـ و پيروان آنهاست.

تفسير نور الثقلين:درباره آيه «و دينِ چه كسى بهتر است از كسى كه از روى اخلاص رو به خدا كند و نيكوكار بُوَد؟» روايت شده است كه از پيامبر صلى الله عليه و آله درباره نيكى و احسان سؤال شد، فرمود: احسان اين است كه خداى را چنان پرستى كه گويى او را مى بينى؛ زيرا اگر تو او را نبينى او تو را مى بيند.

المحاسنـ به نقل از عمر بن يزيد ـ: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى فرمود: هرگاه مؤمن كارش را نيكو انجام دهد، خداوند هر كار نيك او را هفتصد برابر گرداند. عرض كردم: نيكوكارى چيست؟ فرمود: [نيكوكارى اين است كه]چون نمازگزارى، ركوع و سجودت را نيكو به جاى آور و هرگاه روزه گرفتى از هر آنچه روزه را تباه و باطل مى كند دورى كن. و هر كارى كه براى خدا مى كنى، بايد از آلودگى پاك باشد.