حقوق حيوانات

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ وقتى ماده شترى را ديد كه زانويش بسته شده و بارش همچنان بر پشت اوست ـفرمود: صاحب او كجاست؟ به او بگوييد خودش را براى شكايت [اين شتر در قيامت] آماده كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ملايمت و مدارا كردن را دوست دارد و بر انجام آن كمك مى كند. پس، هرگاه چارپايان لاغر را سوار شديد، آنها را در منزلهايشان فرود آوريد. اگر زمين خشك و بى گياه بود با شتاب از آن بگذريد و اگر سرسبز و پر علف بود، آنها را در آن جا استراحت دهيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چارپايان سالم را سوار شويد و آنها را سالم نگه داريد و آنها را كرسى خطابه و صحبتهاى خود در كوچه ها و بازارها نكنيد؛ زيرا بسا مركوبى كه از سوارش بهتر و بيشتر از او به ياد خداوند تبارك و تعالى باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر ستمى كه به حيوانات مى كنيد بر شما بخشيده شود، بسيارى از گناهان شما بخشوده شده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آيا درباره اين بى زبانى كه خداوند در اختيار تو گذاشته است، از خدا نمى ترسى؟! او از درد و رنجى كه به وى مى رسانى نزد من شكايت كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:لعنت خدا بر كسى كه حيوانى را مُثْله كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سومين نفر ملعون است. ـ و مراد حضرت راكب سوم بر پشت حيوان است ـ.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حيوان شش حقّ به گردن صاحب خود دارد: هر گاه از آن پياده شد علفش دهد، هرگاه از آبى گذشت آبش دهد، به ناحقّ آن را نزند، بيشتر از قدرتش آن را بار نكند، بيشتر از توانش آن را راه نبرد و مدت زيادى روى آن درنگ نكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حيوانات مى گويند: خدايا! صاحب خوبى نصيب من كن؛ كسى كه مرا از آب و غذا سير كند و بيش از توانم بر من بار ننهد.

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيد كه مردى شتر خود را لعنت مى كند، فرمود: برگرد، با شتر لعنت شده همراه ما نيا.

بحار الأنوار:ـ در حديث رحلت امير المؤمنين عليه السلام آمده است ـ: ام كلثوم گفت:. آن گاه امام عليه السلام به حياط خانه رفت. در [حياط]خانه چند غاز بود كه به برادرم حسين عليه السلام هديه شده بود، غازها دنبال امام عليه السلام به راه افتادند و پَر و بال مى زدند و رو به روى ايشان فرياد مى كردند. تا آن شب چنين سر و صدايى راه نينداخته بودند. سپس امام فرمود: دخترم! به حقّى كه مرا بر توست سوگند، اين حيوانات را آزاد كن. تو چيزى را نگه داشته اى كه زبان ندارد و نمى تواند بگويد گرسنه است يا تشنه. يا آنها را آب و غذا بده، يا آزادشان كن كه از علفهاى زمين بچرند.