حدیث دربارهنهى امام از كشتن خوارج بعد از ايشان

كنز العمّال عن أبي جعفر الفراء:سَمِعَ عليٌّ أحَدَ ابْنَيْهِ ـ إمّا الحسنَ أو الحسينَ ـ يقول: الحَمدُ للّهِ الّذي أراحَ اُمّةَ محمّدٍ مِن هذهِ العِصابَةِ، فقالَ عليٌّ: لَو لَم يَبْقَ مِن اُمّةِ محمّدٍ إلاّ ثَلاثةٌ لَكانَ أحَدُهُم على رأيِ هؤلاءِ، إنَّهُم لَفي أصْلابِ الرِّجالِ و أرْحامِ النِّساءِ. ۱

كنز العمّالـ بنقل از أبو جعفر فراء ـ: على شنيد كه يكى از فرزندانش، حسن يا حسين، مى گويد: خداى را شكر كه امّت محمّد را از شرّ اين جماعت آسوده ساخت، فرمود: اگر از امّت محمّد تنها سه نفر بر جاى ماند، يكى از آنها بر عقيده اين جماعت خواهد بود. آنان [هنوز]در صلب هاى مردان و زهدانهاى زنان هستند.

۱.كنز العمّال: 31549.

کلیدواژه‌ها خوارج نهی امام از کشتن خوارج بعد از ایشان

احادیث دیگر این موضوع

كنز العمّالـ بنقل از قتادة ـ: پس از آن كه امام على عليه السلام خوارج را كشت، مردى گفت: سپاس و ستايش خدايى را كه آنان را نابود ساخت و ما را از شرّشان آسوده كرد. على فرمود: هرگز، سوگند به آن كه جانم در دست اوست برخى از آنها هنوز در صلب هاى مردان هستند و زنان هنوز باردارشان نشده اند. آخرين افراد آنها به جماعتى دزد و چپاولگر تبديل خواهند شد.

امام على عليه السلام:بعد از من با خوارج نجنگيد (خوارج را نكشيد)؛ زيرا كسى كه طالب حقّ باشد و به آن نرسد همچون كسى نيست كه جوياى باطل باشد و به آن دست يابد. ابن ابى الحديد مى نويسد: مراد حضرت اين است كه خوارج به سبب گرفتار آمدن به يك شبهه، گمراه شدند. آنان طالب حقّ بودند و اجمالاً به دين تمسك داشتند و از عقيده خود دفاع مى كردند، گر چه در عقيده خود راه خطا پيمودند. اما معاويه خواهان حقّ نبود، بلكه راه باطل مى پيمود و از عقيده اى كه با شبهه آميخته شده باشد، دفاع نمى كرد. رفتار و كردار او، خود گواه اين امر بود. او پايبند دين نبود. با چنين اوصافى كه در معاويه وجود داشت، بر مسلمانان روا نبود كه از حكومت او دفاع كنند و با شورشيان عليه او بجنگند، هر چند كج راهه مى رفتند؛ زيرا آنان وضع بهترى از معاويه داشتند؛ چه، نهى از منكر مى كردند و قيام در برابر فرمانروايان ستمگر را واجب مى دانستند.