حدیث دربارهپيامدهاى شرم
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:أمّا الحياءُ فيتَشَعَّبُ مِنهُ: اللِّينُ، و الرّأفَةُ، و المُراقَبَةُ للّهِ في السِّرِّ و العَلانِيَةِ، و السّلامَةُ، و اجْتِنابُ الشَّرِّ، و البَشاشَةُ، و السَّماحَةُ، و الظَّفَرُ، و حُسْنُ الثّناءِ على المَرءِ في النّاسِ، فهذا ما أصابَ العاقِلُ بالحياءِ، فطُوبى لِمَن قَبِلَ نَصيحَةَ اللّهِ و خافَ فَضيحَتَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اما آنچه از شرم منشعب مى شود: نرمش، مهربانى، در نظر داشتن خدا در آشكار و نهان، سلامت [نفْس]، دورى كردن از بدى، خوشرويى، گذشت و بخشندگى، موفّقيت و خوشنامى در ميان مردم است. اينها فوايدى است كه خردمند از شرم مى برد. پس خوشا كسى كه نصيحت خدا را بپذيرد و از رسواگرى او بترسد.
۱.تحف العقول: 17.