حدیث دربارههمنشينى با احمق

میزان الحکمه ج ۳، ص ۲۳۵، ح ۴۵۷۳

امام علی علیه‌السلام

همنشينى با احمق

عنه عليه السلام:مُقاساةُ الأحمَقِ عذابُ الرُّوحِ. ۱

امام على عليه السلام:تحمّل كردن احمق، مايه عذاب روح است.

۱.غرر الحكم: 9831.

کلیدواژه‌ها حماقت همنشینی با احمق

احادیث دیگر این موضوع

۷

امام على عليه السلام:هرگاه با احمق همنشين شدى و هرگاه با بدكار معاشرت كردى و هرگاه با ستمگر برخورد نمودى بر حذر باش.

امام على عليه السلام:دشمنِ دانا، بهتر از دوستِ نادان است.

امام على عليه السلام:دورى احمق، بهتر از نزديك بودن اوست، و سكوتش بهتر از سخن گفتنش.

امام على عليه السلام:نگاه كردن به احمق روشنى چشم را مى برد.

امام على عليه السلام:از احمق دورى كن؛ زيرا كه مدارا كردن با او، تو را به رنج مى افكند و سازگارى با او، تو را هلاك مى كند و مخالفت با او، آزارت مى دهد و همراهى با او، باعث سختى و گران بارى توست.

امام على عليه السلام:دوستى با احمق، مانند درخت آتش است كه شاخه هايش يكديگر را مى سوزانند.

امام زين العابدين عليه السلامـ در سفارش به فرزند بزرگوار خود حضرت باقر عليه السلام ـفرمود: فرزندم! از همنشينى يا رفت و آمد با احمق بپرهيز و از او دورى كن و با وى همسخن مشو؛ زيرا آدم احمق، غايب باشد يا حاضر، پست و فرومايه است؛ هرگاه زبان به سخن گشايد حماقتش او را رسوا كند و هرگاه خاموش شود به دليل ناتوانى در سخن گفتن باشد، اگر كارى كند خرابى به بار آورد و چون مسؤوليتى به عهده گيرد آن را تباه سازد، نه علم خودش به كار او مى آيد و نه دانش ديگران سودش مى رساند، به سخن خيرخواه خود گوش نمى دهد، و همنشينش از دست او آسوده نيست، مادرش آرزوى مرگ او را دارد و همسرش آرزوى از دست دادن او را و همسايه اش آرزوى رفتن از همسايگى اش را و همنشينش آرزوى خلاصى از همنشينى او را. اگر در مجلسى كمترين فرد مجلس باشد بالاتر از خود را به رنج افكند و اگر بالاترين فرد باشد فرو دستان خود را به فساد و تباهى كشاند.