حدیث دربارهحسابرسى سخت و شديد
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:و النّاسُ يَومَئذٍ على طَبَقاتٍ و مَنازِلَ، فمِنهُم مَن يُحاسَبُ حِسابا يَسيرا و يَنْقَلِبُ إلى أهْلِهِ مَسْرورا، و مِنهُمُ الّذينَ يَدخُلونَ الجَنّةَ بغَيرِ حِسابٍ؛ لأنَّهُم لَم يَتَلَبّسوا مِن أمْرِ الدُّنيا بشَيءٍ، و إنّما الحِسابُ هُناكَ على مَن تَلَبّسَ بها هاهُنا، و مِنهُم مَن يُحاسَبُ على النَّقِيرِ و القِطْميرِ و يَصيرُ إلى عَذابِ السَّعيرِ. ۱
امام على عليه السلام:در آن روز مردم چند گروهند: برخى از آنان مختصرى حسابرسى مى شوند و شادمان نزد خانواده خود برمى گردند، برخى بدون حسابرسى وارد بهشت مى شوند؛ زيرا هيچ آلودگى دنيوى ندارند؛ كسى در آن جا حسابرسى مى شود كه در اين جا به دنيا آلوده شده باشد؛ بعضى هم درباره گودى زير هسته خرما و پوست نازك بين خرما و هسته آن (درباره كمترين جزئيات اعمالشان) باز خواست و به عذاب آتش شعله ور گرفتار مى شوند.
۱.الاحتجاج: 1/572/137.