حدیث دربارهاجل، بهترين نگهبان است
كنز العمّال عن يَعلى بن مُرّةَ:كانَ عليٌّ يَخرُجُ باللَّيل إلى المَسجِدِ يُصلّي تَطَوُّعا، فجِئْنا نَحْرِسُهُ، فلَمّا فَرَغَ أتانا فقالَ: ما يُجْلِسُكُم؟ قُلنا: نَحْرِسُكَ، فقالَ: أ مِن أهلِ السَّماءِ تَحْرِسونَ، أمْ مِن أهلِ الأرضِ؟
قُلنا: بَلْ مِن أهلِ الأرضِ. قالَ: إنَّهُ لا يكونُ في الأرضِ شيءٌ حتّى يُقْضى في السَّماءِ، و لَيس من أحَدٍ إلاّ و قد وُكِّلَ به مَلَكانِ يَدْفَعانِ عَنهُ و يَكْلآنِهِ حتّى يَجيءَ قَدَرُهُ، فإذا جاءَ قَدَرُهُ خَلَّيا بَيْنَهُ و بَينَ قَدَرِهِ. و إنَّ علَيَّ مِن اللّهِ جُنّةً حَصينَةً، فإذا جاءَ أجَلي كُشِفَ عنّي. و إنَّهُ لا يَجِدُ طَعْمَ الإيمانِ حتّى يَعْلَمَ أنَّ ما أصابَهُ لَم يَكُنْ لِيُخْطئَهُ، و ما أخْطأهُ لَم يَكُنْ لِيُصيبَهُ. ۱
كنز العمالـ به نقل از يعلى بن مرّه ـ: على عليه السلام شبها براى خواندن نماز نافله به مسجد مى رفت. ما براى محافظت از او رفتيم. وقتى نمازش را تمام كرد، نزد ما آمد و فرمود: چرا اين جا نشسته ايد؟ گفتيم: براى محافظت از شما. فرمود: آيا از اهل آسمان مرا محافظت مى كنيد يا از اهل زمين؟ عرض كرديم: از مردمان روى زمين. فرمود: در زمين هيچ اتفاقى نيفتد، مگر آن كه در آسمان مقدّر شود. بر هر انسانى دو فرشته گمارده شده كه از او دفاع و محافظت كنند، تا آن كه تقديرش فرا رسد. و چون تقديرش فرا رسيد، او را با آن تنها گذارند. مرا از جانب خداوند سپرى استوار است و چون اجلم فرا رسد، آن سپر كنار رود. [بدانيد] هيچ كس طعم ايمان را نچشد، مگر آن كه بداند كه آنچه به او رسيده نمى توانست نرسد و آنچه به او نرسيده نمى توانست برسد.
۱.كنز العمّال: 1564.