آشكار سخن گفتن
3 حدیث
عنه صلى الله عليه و آله:كُلُّ أمرٍ ذي بالٍ لا يُبدَأُ فيهِ بِحَمدِ اللّهِ وَ الصَّلاةِ عَلَيَّ فَهُوَ أقطَعُ أبتَرُ، مَمحوقٌ مِن كُلِّ بَرَكَةٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كار ارزشمندى كه با ستايش الهى و درود بر من آغاز نشود، گفتارى نا تمام و ناقص است، و از هر بركتى محروم است. ۲
۱.كنز العمّال: 2510.
۲.1. نكته: ابن قتيبه مى گويد: خطبه هاى رسول خدا را دنبال كردم و دريافتم كه در آغاز اكثر آنها چنين است: «ستايش، مر خدا راست. او را ستايش مى كنيم و از او يارى مى جوييم، و به او ايمان مى آوريم، و بر او توكّل مى كنيم، و از او طلب بخشايش مى كنيم، و به سوى او توبه مى كنيم، و از شرّ نفوس خود و بدى اعمالمان به خدا پناه مى بريم. هر كس خدا او را هدايت كند، هيچ گمراه كننده اى نخواهد داشت، و هر كس خدا گمراهش كند، هدايت كننده اى نخواهد داشت؛ و شهادت مى دهم كه خدايى جز اللّه نيست. او يكتاست و انبازى ندارد».
و در برخى از خطبه ها چنين ديدم: «اى بندگان خدا! شما را به تقواى خداوند، سفارش مى كنم و شما را به طاعت او فرا مى خوانم» و در خطبه اى از ايشان ديدم كه پس از حمد و ثناى خداوند، چنين آمده بود: «اى مردم! براى شما نشانه هايى است. پس به سوى نشانه هاى خود، راه پوييد، و براى شما پايانه اى است. پس به آن پايانه ملحق شويد. همانا مؤمن بين دو بيم است: بين زمانى كه بر او گذشته و نمى داند كه خداوند با او چه خواهد كرد، و زمانى كه باقى مانده و نمى داند كه خداوند در آن، چه قضايى دارد. پس بنده بايد از جان خود براى خود، و از دنيايش براى آخرتش، و از جوانى پيش از پيرى، و از زندگانى پيش از مرگ، توشه برگيرد. سوگند به آن كه جان محمّد به دست اوست، پس از مرگ، عذرى پذيرفته نيست و پس از دنيا، خانه اى جز بهشت يا جهنم نيست» و دريافتم كه در آغاز هر خطبه، ستايش خداست، به استثناى خطبه عيد كه آغاز آن تكبير است.
صحيح البخاري عن عائشة:إنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله كانَ يُحَدِّثُ حَديثا، لَو عَدَّهُ العادُّ لَأَحصاهُ. ۱
صحيح البخارىـ به نقل از عايشه ـ: هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله سخنى مى گفت، اگر كسى آن را مى شمُرد، مى توانست آن را بشمارد.
۱.صحيح البخاري: 3/1307/3374.
مسند ابن حنبل عن عائشة:كانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله لا يَسرُدُ سَردَكُم هذا؛ يَتَكَلَّمُ بِكَلامٍ بَينَهُ فَصلٌ، يَحفَظُهُ مَن سَمِعَهُ. ۱
مسند ابن حنبلـ به نقل از عايشه ـ: رسول خدا صلى الله عليه و آله به سان شما پشت سر هم سخن نمى گفت. وقتى سخنى مى گفت، بين آن، چنان فاصله مى انداخت كه هر كس مى شنيد، به خاطر مى سپرد.
۱.مسند ابن حنبل: 10 / 115 / 26269.