ارج نهادن به مؤمن به وسيله بلا
6 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ لَيُغذّي عَبدَهُ المؤمنَ بالبلاءِ كما تُغذِّي الوالِدَةُ ولَدَها باللَّبَنِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند بنده مؤمن خود را با بلا و گرفتارى تغذيه مى كند، همچنانكه مادر فرزند خود را با شير.
۱.بحار الأنوار: 81/195/52.
عنه صلى الله عليه و آله:ما كَرُمَ عبدٌ على اللّهِ إلاّ ازْدادَ علَيهِ البلاءُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده اى نزد خدا گرامى نشد، مگر آن كه بلا و گرفتارى او فزونى يافت.
۱.دعائم الإسلام: 1 / 241.
عنه صلى الله عليه و آله:إذا أرادَ اللّهُ بقَومٍ خَيرا ابْتَلاهُم. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه خداوند خير مردمى را بخواهد آنان را مبتلا مى كند.
۱.. جامع الأخبار: 310/855.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:البلاءُ زَيْنُ المؤمنِ، و كَرامةٌ لِمَن عَقَلَ، لأنَّ في مُباشَرتِهِ و الصَّبرِ علَيهِ و الثَّباتِ عندَهُ تَصْحيحَ نِسْبةِ الإيمانِ. ۱
امام صادق عليه السلام:بلا و گرفتارى زيور مؤمن است و كرامت خردمند؛ زيرا گرفتار بلا شدن و در برابر آن شكيبايى و پايدارى ورزيدن، مؤمن را شايسته نام مؤمن مى كند.
۱.مسكّن الفؤاد: 58.
عنه عليه السلام:ما أثنى اللّهُ تعالى على عبدٍ من عِبادِهِ مِن لَدُنْ آدمَ إلى محمّدٍ صلى الله عليه و آله إلاّ بعدَ ابْتِلائهِ و وَفاءِ حقِّ العُبوديّةِ فيهِ، فَكَراماتُ اللّهِ في الحقيقةِ نِهاياتٌ، بِداياتُها البلاءُ. ۱
امام صادق عليه السلام:خداوند متعال هيچ بنده اى را، از آدم تا محمّد صلى الله عليه و آله، نستود مگر پس از آن كه وى را دچار بلا ساخت و او در آن بلا، حقّ بندگى را ادا كرد. پس كرامتهاى خداوند در حقيقت، پايان مسيرى است كه با بلا آغاز مى شود.
۱.. بحار الأنوار: 67/231/47.
عنه عليه السلام:إنَّ بَلاياهُ [اللّه] مَحْشُوَّةٌ بكَراماتِهِ الأبَديّةِ، و مِحَنَهُ مُورِثَةٌ رِضاهُ و قُربَهُ و لَو بعدَ حينٍ. ۱
امام صادق عليه السلام:همانا بلاياى خداوند آكنده از كرامتهاى جاودانه اوست و رنج و محنتهايش، اگر چه پس از مدّتى، خشنودى و قُرب او را به بار مى آورد.
۱.بحار الأنوار: 78/200/27.