حدیث دربارهدار زدن
دعائم الإسلامعن عليٍّ عليه السلام أنَّهُ اُتيَ بمُحارِبٍ فأمرَ بصَلْبِهِ حَيّا، و جَعلَ خَشَبةً قائمةً مِمّا يَلي القِبْلَةَ، و جَعلَ قَفاهُ و ظَهْرَهُ مِمّا يَلي الخَشَبةَ، و وَجْهَهُ مِمّا يَلي النّاسَ مُسْتَقْبِلَ القِبْلَةِ، فلَمّا ماتَ تَرَكَهُ ثَلاثةَ أيّامٍ، ثُمَّ أمرَ بهِ فاُنْزِلَ فصلّى علَيهِ و دُفِنَ. ۱
دعائم الإسلام:نقل شده است كه محاربى را نزد امير المؤمنين عليه السلام آوردند. آن حضرت دستور داد او را زنده بر دار كنند. براى اين كار چوبى را رو به قبله برافراشت و آن مرد محارب را به گونه اى كه پشتش به چوبه دار و رويش به سمت مردم و قبله بود به دار آويخت. جسد او سه روز بر دار بود. پس از سه روز امام دستور داد آن را پايين آورده بر وى نماز خواند و دفنش كرد.
۱.دعائم الإسلام: 2/477/1713.