حدیث دربارهپيشقراولان سپاه

شرح نهج البلاغة:كان عليّ عليه السلام إذا سارَ إلى قِتالٍ ذَكَرَ اسمَ اللّهِ قَبلَ أنْ يَركَـبَ، كانَ يقولُ: الحَمدُ للّهِ على نِعَمِهِ علَينا و فَضْلِهِ، سُبحانَ الّذي سَخَّرَ لَنا هذا و ما كُنّا لَهُ مُقْرِنينَ. ثُمَّ يَستَقْبِلُ القِبْلَةَ و يَرفَعُ يدَيهِ إلى السّماءِ و يقولُ: اللّهُمَّ إليكَ نُقِلَتِ الأقْدامُ، و اُتْعِبَتِ الأبْدانُ، و أفْضَتِ القُلوبُ، و رُفِعَتِ الأيْدي، و شَخَصَتِ الأبْصارُ. ۱
شرح نهج البلاغه:هر گاه على عليه السلام رهسپار جنگى مى شد، پيش از آن كه بر مركب بنشيند، نام خدا را مى برد و مى گفت: خدا را بر نعمتها و فضلى كه به ما بخشيده است سپاس مى گوييم، «پاك و منزّه است خدايى كه اين (مركب) را رام ما ساخت و گر نه ما را توان آن نبود. آن گاه رو به قبله مى كرد و دستان خود را به آسمان بر مى داشت و عرض مى كرد: پروردگارا! گامها به سوى تو روان است و پيكرها خود را براى تو به رنج مى افكنند و دلها به سوى تو پر مى كشد و دستها به سوى تو برداشته شده است و ديدگان خيره توست.
۱.شرح نهج البلاغة: 5/176.
کلیدواژه‌ها جنگپیشقراولان سپاه

احادیث دیگر این موضوع

۳