حدیث دربارهفقرزدايى حجّ
عنه عليه السلام:فإنْ قالَ: فَلِمَ أمرَ بالحَجِّ؟ قيلَ: لِعلَّةِ الوِفادَةِ إلى اللّه عزّ و جلّ و طَلَبِ الزِّيادَةِ. مَع ما فيهِ مِن التَّفَقُّهِ و نَقْلِ أخْبارِ الأئمّةِ عليهم السلام إلى كُلِّ صُقْعٍ و ناحِيَةٍ، كما قالَ اللّهُ تعالى: «فلولا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِنهُم طائِفَةٌ لِيَتَفقّهوا في الدِّينِ وَ لِيُنذِرُواْ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُواْ إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ» ۱ و «لِيَشْهَدوا مَنافِعَ لَهُم» ۲. ۳
امام رضا عليه السلام:اگر [كسى] بپرسد: چرا فرمان حجّ داده شده است؟ در پاسخ گفته شود: علتش وارد شدن بر خداوند عزّ و جلّ و طلب فزونى از اوست. و نيز آگاه شدن از مسائل دينى و رساندن اخبار امامان عليهم السلام به هر سو و ناحيه اى. چنان كه خداوند متعال فرموده است: «چرا از هر گروهى، دسته اى كوچ نمى كنند تا در تعاليم دين آگاه شوند و قوم خود را، وقتى به سوى آنان بازگشتند، بيم دهند. باشد كه [از كيفر الهى] بترسند» و «تا آن كه منافع خود را بيابند».