حدیث دربارهبازداشت عاملِ فرارِ محكوم به اعدام
وسائل الشيعة عن حَرِيز:سألتُهُ [الإمامُ الصّادقَ عليه السلام]عن رجُلٍ قَتلَ رَجُلاً عَمْدا، فرُفِعَ إلى الوالي، فدَفَعهُ الوالي إلى أوْلياءِ المَقتولِ لِيَقْتلوهُ، فوَثبَ علَيهِم قَومٌ فخَلَّصوا القاتِلَ مِن أيْدي الأوْلياءِ، قالَ: أرى أنْ يُحبَسَ الّذي خَلّصَ (الّذينَ خَلّصوا) القاتِلَ مِن أيْدي الأوْلياءِ حتّى يَأتوا بالقاتِلِ.
قيلَ: فإنْ ماتَ القاتِلُ و هُم في السِّجنِ؟ قالَ: و إنْ ماتَ فعَلَيهِم الدِّيَةُ يُؤَدّونَها جَميعا إلى أوْلياءِ المَقتـولِ. ۱
وسائل الشيعةـ به نقل از حريز ـ: از امام صادق عليه السلام درباره مردى كه كسى را عمدا كشته و به حاكم شكايت شده و حاكم قاتل را به اولياى مقتول سپرده تا او را بكشند، اما عدّه اى بر آنان حمله كنند و قاتل را از دست اولياى دم فرارى دهند، سؤال نمودم. فرمود: به نظر من كسى (يا كسانى) كه قاتل را از دست اولياى مقتول فرارى داده اند بايد زندانى شوند، تا قاتل را بياورند.
عرض شد: اگر آنها در زندان بودند و قاتل مُرد چه حكمى دارد؟ فرمود: اگر قاتل بميرد، بايد عاملان فرار، همگى ديه را به اولياى مقتول بپردازند.
۱.وسائل الشيعة: 13/161/1.