حدیث دربارهآثار محبت خدا نسبت به بنده خود

میزان الحکمه ج ۲، ص ۴۳۸، ح ۳۳۰۱

امام علی علیه‌السلام

آثار محبت خدا نسبت به بنده خود

عنه عليه السلام:إذا أحَبَّ اللّهُ عَبدا ألْهَمَهُ رُشْدَهُ و وَفّقَهُ لطاعَتِهِ. ۱

امام على عليه السلام:هرگاه خداوند بنده اى را دوست بدارد، رشد و كمال او را به وى الهام فرمايد و به او توفيق طاعت خويش دهد.

۱.غرر الحكم: 4177.

کلیدواژه‌ها محبت آثار محبت خدا نسبت به بنده خود

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدايا! خوش دارم بدانم كدام بنده ات را دوست دارى تا من نيز دوستش بدارم؟ خداوند فرمود: هرگاه ديدى بنده ام بسيار به ياد من است، [بدان كه] من اين توفيق را بدو داده ام و دوستش دارم. و هرگاه ديدى بنده ام به ياد من نيست، من او را از اين كار محروم كرده ام و دشمنش داشته ام.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه خداوند بنده اى را دوست بدارد، مبتلايش گرداند و چون بسيار دوستش بدارد او را از آنِ خود كند. عرض كردند: چگونه از آنِ خودش مى كند؟ فرمود: مال و فرزندى براى او نمى گذارد.

امام على عليه السلام:هرگاه خداوند بنده اى را دوست بدارد، نيكويى عبادت را به دل او اندازد.

امام على عليه السلام:هرگاه خداوند بنده اى را دوست بدارد، امانت دارى را در نظرش محبوب گرداند.

امام على عليه السلام:هرگاه خداوند بنده اى را دوست بدارد، او را به آرامش و بردبارى بيارايد.

امام على عليه السلام:هرگاه خداوند بنده اى را دوست بدارد، صداقت و راستگويى را به او الهام كند.

امام على عليه السلام:هرگاه خداوند بنده اى را دوست بدارد، او را با عبرتها اندرز دهد.

امام على عليه السلام:هرگاه خداوند سبحان بنده اى را دوست داشته باشد، مال و دارايى را منفور او گرداند و آرزوهايش را كوتاه كند.