حدیث دربارهدروازه هاى دوزخ
الإمامُ الباقرُ عليه السلامـ في قولهِ تعالى: «لها سبعةُ أبوابٍ لكلِّ بابٍ منهم.» ـ: فبَلَغني، و اللّهُ أعلمُ، أنَّ اللّهَ جعَلَها سَبْعَ دَرَكاتٍ: أعلاها الجَحيمُ، يَقومُ أهلُها على الصَّفا مِنها، تَغْلي أدْمِغَتُهُم فيها كغَلْيِ القُدورِ بما فيها.
و الثّانيةُ: لَظى، نَزّاعةٌ للشَّوى، تَدعو مَن أدْبَرَ و تَولّى، و جَمعَ فأوْعى.
و الثّالثةُ: سَقَرُ، لا تُبْقي و لا تَذَرُ، لَوّاحَةٌ للبَشَرِ، علَيها تِسعةَ عَشَر.
و الرّابعةُ: الحُطَمَةُ، و مِنها يَثورُ شَررٌ (تَرمي بشررٍ) كالقَصْرِ، كأنّها جُمالاتٌ صُفْرٌ.
و الخامسةُ: الهاويـةُ، فيها مَلأٌ يَدْعونَ: يا مالكُ أغِثْنا، فإذا أغاثَهُم جَعلَ لَهُم آنِيَةً مِن صُفرٍ من نارٍ فيه صَديـدُ مـاءٍ يَسيلُ مِن جُلودِهِم كأنّهُ مُهلٌ.
و السّادسةُ: هِي السَّعيرُ، فيها ثَلاثُمائةِ سُرادقٍ من نارٍ.
و السّابعةُ: جَهنّمُ، و فيها الفَلَقُ و هو جُبٌّ في جهَنّمَ إذا فُتِحَ أسْعَرَ النّار سَعْرا، و هُو أشدُّ النّارِ عَذابا. ۱
امام باقر عليه السلامـ درباره آيه «جهنّم هفت در دارد و براى هر در، گروهى از آنان.» ـفرمود: به من خبر رسيده ـ و البته خدا داناتر است ـ كه خداوند دوزخ را هفت دَرَك (زيرْ طبقه) قرار داده است: بالاترين درك جَحيم است، كه اهلش بر فراز تخته سنگى از آن مى ايستند و مغز سرشان به جوش مى آيد، همچون به جوش آمدن محتويات ديگ.
دَرَك دوم، لَظى است، پوست سر و اندام را مى كند، [و]هر كس را كه [به حق] پشت كرده و روى برتافته و گرد آورده و انباشته باشد، فرا مى خواند. ۲
دَرَك سوم، سَقَر است كه نه باقى مى گذارد و نه رها مى كند، پوستها را سياه مى گرداند [و]بر آن نوزده [نگهبان] است. ۳
دَرَك چهارم، حُطَمَه است كه از آن شعله هايى چون كاخى [بلند] شراره مى افكند. گويى كه اشترانى زرد رنگند ۴.
دَرَك پنجم، هاوِيَه است. در آن جا گروهى هستند كه فرياد مى زنند و مى گويند: اى مالك! ۵
به فريادمان رس. پس، چون بخواهد كمكشان كند، ظرفهاى زرد رنگِ آتشين به آنان دهد، كه در آنها زردابه و چركى است كه چونان مس گداخته از پوستهايشان جارى مى شود.
دَرَك ششم، سَعير است كه در آن سيصد سراپرده از آتش است.
دَرَك هفتم، جهنّم است كه فَلَق در آن است، و آن چاهى است در جهنّم كه چون دهان باز كند، آتش به شدّت، زبانه كشد، كه درد آورترين آتش است.۶