حدیث دربارهتشويق به حضور در مجالس ذكر خدا

میزان الحکمه ج ۲، ص ۲۲۴، ح ۲۵۴۲

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

تشويق به حضور در مجالس ذكر خدا

عنه صلى الله عليه و آله:المَجالِسُ ثلاثةٌ: غانِمٌ و سالِمٌ و شاحِبٌ ۱، فأمّا الغانمُ فالّذي يُذكَرُ اللّهُ تعالى فيهِ، و أمّا السّالمُ فالسّاكِتُ، و أمّا الشّاحِبُ فالّذي يَخوضُ في الباطلِ. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مجلسها سه گونه است: سودمند، سالم، و پژمرده. مجلس سودمند مجلسى است كه در آن ذكر خدا شود، محفل سالم محفل خاموش است، و محفل پژمرده آن است كه در آن به باطل پرداخته شود.

۱.كذا في المصدر و الصحيح «شاجب»؛ أي هالك.

۲.بحار الأنوار: 74/189/18.

کلیدواژه‌ها مجلس تشویق به حضور در مجالس ذکر خدا

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ گاه تعدادى از زمينيان انجمنِ ذكر خدا بر پا نمى كنند، مگر آنكه تعدادى از فرشتگان در آن انجمن مى نشينند.

امام على عليه السلام:بر تو باد [شركت در]مجالس ذكر.

لقمان عليه السلام:مجلسها را بنگر؛ اگر مردمانى را ديدى كه ذكر خداوند عزّ و جلّ مى گويند با آنان بنشين؛ چه، اگر تو دانشمند باشى، دانشت تو را سود مى بخشد و آنان بر دانش تو مى افزايند و اگر از علم بى بهره باشى آنان به تو دانش مى آموزند، شايد كه خدا بر آنان رحمت آورد و رحمت او شامل تو نيز بشود.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـگفت: ما را از آنان قرار ده كه به سبب ياد تو، از خواهشهاى نفسانى باز مانده اند و به واسطه روشناييهاى معرفت با انگيزه هاى خود بزرگ بينى مخالفت ورزيدند، و با ريختن آب توبه پرده هاى آتش شهوات را دريدند، و با زلال آب زندگى ظرفهاى جهل را شستند چندان كه رطوبت زبان ذاكران در مجالس پراكنده مى شود.

امام باقر عليه السلام:مردم سه گونه اند: سالم و سود برنده و به هلاكت افتاده. سالم آن كس است كه خاموش ماند، سود برنده، آن است كه ذكر خدا گويد و به هلاكت افتاده، كسى است كه زبان به بدگويى از مردم گشايد.

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: هرگاه باغى از باغهاى بهشت ديديد، در آن گردش كنيد. عرض شد: اى پيامبر خدا! باغ بهشت چيست؟ فرمود: مجالس مؤمنان.

امام صادق عليه السلام:هرگاه عدّه اى در محفلى گرد آيند و در آن ذكر خدا و ياد ما نكنند، آن محفل در روز قيامت براى آنان مايه افسوس خواهد بود.

قرب الإسناد:امام صادق عليه السلام ـ به فضيل ـ فرمود: آيا با هم مى نشينيد و گفتگو مى كنيد؟ عرض كرد: آرى، فدايت شوم. فرمود: من اين مجالس را دوست دارم. اى فضيل! راه ما را زنده نگه داريد. رحمت خدا بر آن كه امر ما را زنده بدارد. اى فضيل! هر كس ذكر ما بگويد يا در حضور او ذكر ما شود و از چشمش به اندازه پر مگسى اشك درآيد خداوند گناهان او را مى بخشد اگر چه فزونتر از كف دريا باشد.