حدیث دربارهمعامله با درمانده

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:يأتي على النّاسِ زمانٌ عَضوضٌ، يَعَـضُّ المُوسِرُ فيهِ على ما في يَدَيهِ و لَم يُؤمَـرْ بذلكَ، قـالَ اللّهُ سبحانَـهُ: «و لا تَنْسَـوُا الفَضْلَ بَينَكُم» ۱ تَنْهَدُ فيه الأشْرارُ، و تُسْتَذَلُّ الأخْيارُ، و يُبايَعُ المُضْطَرُّونَ، و قد نهى رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله عَن بَيْعِ المُضْطَرِّيـنَ. ۲
امام على عليه السلام:روزگارى بس دشوار و سختگير بر مردم مى آيد كه در آن توانگر، آنچه را در دست دارد سخت نگاه دارد، حال آن كه به چنين كارى فرمان داده نشده است. [بلكه]خداوند سبحان فرموده است: «بخششِ ميان خود را فراموش مكنيد». در آن روزگار بَدان ارجمندند و نيكان بى مقدار شمرده مى شوند. با درماندگان، خريد و فروش مى شود، در حالى كه پيامبر خدا از خريد و فروش با افراد درمانده نهى فرموده است.
۱.البقرة: 237.
۲.نهج البلاغة: الحكمة 468.