حدیث دربارهآزمايش مؤمن به انواع بلاها
عنه عليه السلام:قد كانَ قَبلَكُم قَومٌ يُقتَلونَ و يُحرَقونَ و يُنشَرونَ بالمَناشِيرِ و تَضِيقُ علَيهِمُ الأرضُ بِرُحْبِها فما يَردُّهُم عمّا هُم علَيهِ شَيءٌ مِمّا هُم فيهِ مِن غير تِرَةٍ وَ تَروا مَن فَعلَ ذلكَ بهِم و لا أذىً، بَل ما نَقِموا مِنهُم إلاّ أنْ يؤمِنوا باللّهِ العَزيزِ الحَميدِ، فاسْألوا ربَّكُم دَرَجاتِهِم، و اصبِروا على نَوائبِ دَهرِكُم تُدْرِكوا سَعْيَهُم. ۱
امام صادق عليه السلام:پيش از شما مردمى بودند كه كشته مى شدند، سوخته مى شدند، با ارّه قطعه قطعه مى شدند و زمين با همه فراخى بر آنان تنگ مى گشت، ولى هيچ يك از اينها، آنان را از دين حق و عقيده شان، روي گردان نمى كرد. آنان نه ستمى كرده و نه آزارى رسانده بودند كه سزاوار اين كيفرها باشند، بلكه تنها بدين سبب از آنان انتقام مى كشيدند كه به خداى توانا و ستوده ايمان داشتند. از خدا بخواهيد كه درجات آنان را به شما عطا فرمايد. بر سختيها و گرفتاريهاى زمان خود صبورى ورزيد، تا به پاى تلاش آنها برسيد.
۱.الكافي: 8/248/347.