حدیث دربارهرسالت مبلّغ

عنه عليه السلامـ في ذِكرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله ـ: طَبيبٌ دَوّارٌ بِطِبِّهِ، قَد أحكَمَ مَراهِمَهُ، و أحمَى مَواسِمَهُ. يَضَعُ ذلِكَ حَيثُ الحاجَةُ إلَيهِ، مِن قُلوبٍ عُميٍ، و آذانٍ صُمٍّ، و ألسِنَةٍ بُكمٍ. مُتَتَبِّعٌ بِدَوائِهِ مَواضِعَ الغَفلَةِ، و مَواطِنَ الحَيرَةِ. ۱
امام على عليه السلامـ در ياد كرد از پيامبر صلى الله عليه و آله ـفرمود: [او] طبيبى بود كه با طبابتش در گردش بود. مرهم هاى خود را استوار مى داشت، و داغ هاى خود را به جا مى نهاد و هر جا كه نيازْ بود (از قلب هاى نابينا تا گوش هاى ناشنوا و زبان هاى گنگ) به كارش مى بست. با داروهايش جايگاه هاى غفلت و موارد سرگردانى [مردم]را مى جُست.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 108.

احادیث دیگر این موضوع

۴