بلا ، نشانه محبّت خداوند سبحان

3 حدیث
بحار الأنوار عن رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إذا أحَبَّ اللّهُ عبدا ابْتَلاهُ، فإذا أحَبّهُ اللّهُ الحُبَّ البالِغَ افْتَناهُ. قالوا: و ما افْتِناؤهُ؟ قالَ: لا يَتْرُكُ لهُ مالاً و ولَدا. ۱
بحار الأنوار:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: هرگاه خداوند بنده اى را دوست بدارد، مبتلايش مى گرداند و چون فراوان دوستش بدارد او را به فنا مى كشاند. عرض كردند: چگونه او را به فنا مى كشاند؟ فرمود: مال و فرزندى برايش باقى نمى گذارد.
۱.بحار الأنوار: 81/188/45.
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:إنَّ اللّهَ تباركَ و تعالى إذا أحَبَّ عبدا غَتَّهُ بالبلاءِ غَتّا و ثَجَّهُ بالبلاءِ ثَجّا، فإذا دعاهُ قالَ: لَبَّيكَ عبدي، لَئنْ عَجّلْتُ لكَ ما سَألتَ إنّي على ذلكَ لَقادرٌ، و لكنِ ادَّخَرْتُ لكَ، فما ادَّخَرتُ لكَ خيرٌ لكَ. ۱
امام باقر عليه السلام:هرگاه خداوند تبارك و تعالى بنده اى را دوست داشته باشد، او را در غرقاب بلا فرو مى برد و باران بلا بر سر او فرو مى ريزد و چون او خدا را بخواند، مى فرمايد: لبّيك بنده من؛ اگر بخواهم خواسته ات را زود برآورده سازم مى توانم، اما آن را براى تو مى اندوزم و آنچه برايت بيندوزم، تو را بهتر است.
۱.بحار الأنوار: 81/ 196/ 53.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ و عندَه سديرٌ ـ: إنَّ اللّهَ إذا أحَبَّ عبدا غَتَّهُ بالبلاءِ غَتّا، و إنّا و إيّاكُم يا سديرُ لَنُصبِحُ بهِ و نُمْسي. ۱
امام صادق عليه السلامـ در حضور سدير ـفرمود: خداوند هرگاه بنده اى را دوست بدارد او را در بلا غوطه ور مى سازد. اى سدير! ما و شما روز و شبمان را با بلا سپرى مى كنيم.
۱.الكافي: 2/253/6.