تشويق به جنگ در راه خدا
2 حدیث
عنه عليه السلام:ألا و إنّي قد دَعَوتُكُم إلى قِتالِ هؤلاءِ القَومِ لَيلاً و نَهارا، و سِرّا و إعْلانا، و قُلتُ لَكُمُ: اغْزوهُم قَبلَ أنْ يَغْزوكُم، فو اللّهِ ما غُزِيَ قَومٌ قَطُّ في عُقْرِ دارِهِم إلاّ ذَلّوا. ۱
امام على عليه السلام:هان! من شما را شب و روز و در آشكار و نهان به نبرد با اين قوم فرا خواندم و به شما گفتم: پيش از آن كه آنان به شما يورش آورند، شما بر آنان بتازيد؛ زيرا به خدا سوگند با هيچ مردمى در دل سرزمين شان جنگ نشد مگر آن كه به خوارى و شكست افتادند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 27.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:انْفِروا رَحِمَكُم اللّهُ إلى قِتالِ عَدُوِّكُم، و لا تَثّاقَلوا إلى الأرضِ فتُقِرّوا بالخَسْفِ و تَبوؤوا بالذُّلِّ و يَكونَ نَصيبُكُم الأخَسَّ، و إنَّ أخا الحَربِ الأرِقُ، و مَن نامَ لَم يُنَمْ عَنهُ. ۱
امام على عليه السلام:رحمت خدا بر شما باد! به پيكار با دشمن خود بيرون رويد و كندى نكنيد كه با خوارى و خفت بر جاى خواهيد ماند و پست ترين چيز دنيا (فرومايگى و ذلّت) نصيبتان خواهد شد. همانا سرباز رزمنده بيدار است و آن [رزمنده اى] كه در خواب غفلت به سر برد بداند كه دشمنش از او غافل نيست.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 62.