حدیث دربارهتشويق به مواسات

الكافىـ به نقل از نعمان رازى ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: در جنگ اُحُد، مسلمانان از گرد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پراكنده گشتند و ايشان، سختْ خشمگين شد. پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه خشمگين مى شد، عرق، مانند دانه هاى مرواريد از پيشانى اش سرازير مى گشت. پيامبر صلى الله عليه و آله نگاه كرد و على عليه السلام را در كنار خويش ديد. به او فرمود: «تو نيز با كسانى كه از گرد پيامبر خدا پراكنده اند، به پسران پدرت بپيوند!». على عليه السلام گفت: اى پيامبر خدا! الگوى من شماييد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «پس، اينان را از من دور كن». على عليه السلام حمله كرد و بر نخستين كس از دشمن كه رسيد، ضربتى فرود آورد. جبرئيل عليه السلام گفت: اين است مواسات (فداكارى)، اى محمّد! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «همانا او از من است و من از اويم». جبرئيل عليه السلام گفت: و من نيز از شما دو تن هستم، اى محمّد! پيامبر خدا به جبرئيل عليه السلام نگريست كه بر او رنگى از طلا در ميان آسمان و زمين، نشسته بود و مى گفت: «شمشيرى جز ذو الفقار نيست، و جوان مردى جز على نيست».