حدیث دربارهتأديب خداوند

میزان الحکمه ج ۱، ص ۱۱۵، ح ۴۴۶

امام حسن عسکری علیه‌السلام

تأديب خداوند

الإمامُ العسكريُّ عليه السلام:ربّما كانتِ الغِيَرُ نَوعاً مِن أدبِ اللّهِ عزّ و جلّ. ۱

امام عسكرى عليه السلام:چه بسا كه دگرگونيهاى زمانه، نوعى از تأديب خداوند عزّ و جلّ باشد.

۱.نزهة الناظر: 144/3.

کلیدواژه‌ها ادب تادیب خداوند

احادیث دیگر این موضوع

۷

امام على عليه السلام:خداوند متعال بندگان مؤمن خود را نيكو ادب كرد و فرمود: «آن چنان خويشتندار و با مناعت طبع اند كه هر كس حال ايشان را نداند، مى پندارد كه از توانگران اند».

امام على عليه السلام:هر كه به آداب خداوند عزّ و جلّ مؤدّب شود، او را به رستگارى جاويد مى رسانَد.

امام على عليه السلام:هر كه با ادب [تعاليم]خداوند اصلاح نشود، با ادب خويش [نيز]اصلاح نمى گردد.

امام على عليه السلام:بلا براى ستمگر تأديب (تنبيه) است و براى مؤمن آزمايش و براى پيامبران [ترفيع] درجه و براى اوليا تكريم.

امام حسين عليه السلام:بار خدايا! با احسان خود مرا اندك اندك به سوى دام كيفرت مكشان امام حسين عليه السلام درباره استدراج خداوندى مى فرمايد: استدراج خدا نسبت به بنده خود اين است كه به او نعمت فراوان دهد و شكرگزارى را از او بگيرد. (تحف العقول: 250 / 7) ـ م. و با بلاها تأديبم مفرما.

امام زين العابدين عليه السلام:خداى من! با كيفر خود مرا ادب مفرما و به مكر خودت گرفتارم مكن.

امام صادق عليه السلام:هر نوجوانى كه در ميان مردمش رشد كند و براى ارتكاب گناهى تأديب (تنبيه) نشود، نخستين كيفرى كه خداوند عزّ و جلّ به سبب او به آن مردم مى دهد كاستن از روزيهاى ايشان است.