حدیث دربارهجنگيدن با كسى كه در خاك اسلام عليه امام قيام كند

الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ و قد سألَهُ العَيصُ عن خُروجِ قَومٍ مجوسٍ على ناسٍ مِن المسلمينَ في أرضِ الإسلامِ: هَل يَحِلُّ قِتالُهُم؟ ـ: نَعَم، و سَبْيُهُم. ۱

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ عيص كه پرسيد گروهى مجوسى در خاك اسلام بر جماعتى از مسلمانان مى شورند، آيا جنگيدن با آنان رواست؟ ـفرمود: آرى، اسير گرفتن آنان نيز رواست.

۱.وسائل الشيعة: 11 / 99 / 3.

کلیدواژه‌ها سرکش جنگیدن با کسی که در خاک اسلام علیه امام قیام کند

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلامـ در تفسير آيه «و اگر دو گروه از مؤمنان با هم بجنگند.» ـفرمود: تأويل اين آيه درباره دو گروه در جنگ بصره (جمل) است. آنان مشمول اين آيه هستند و هم آنانند كه بر امير المؤمنين عليه السلام ياغى شدند و سركشى كردند و وظيفه آن حضرت جنگيدن با آنها و كشتنشان بود تا آن كه به فرمان خدا باز گردند و اگر برنگشتند، بر اساس كتاب خدا موظّف بود شمشير از آنان برندارد، تا آن كه به فرمان خدا گردن نهند يا از عقيده خود دست شويند؛ چرا كه آنان با ميل و اراده خود و نه با اجبار و كراهت، بيعت كرده بودند. اينان، همچنان كه خداوند متعال فرموده است، گروه ياغى اند. بر امير المؤمنين عليه السلام واجب بود كه هرگاه بر آنان چيره شد، با ايشان به عدالت رفتار كند، همچنان كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با اهل مكّه به عدالت رفتار كرد: بر آنان منّت نهاد و بخشيدشان. امير المؤمنين عليه السلام نيز پس از پيروزى بر بصريان با آنان همين رفتار را كرد.