حدیث دربارهامانت الهى

میزان الحکمه ج ۱، ص ۴۸۰، ح ۱۶۳۱

امام علی علیه‌السلام

امانت الهى

عنه عليه السلام:ما استَودَعَ اللّهُ امرأً عَقلاً إلاّ استَنقَذَهُ بهِ يَوما ما ۱.

امام على عليه السلام:خداوند به هيچ انسانى خِرَدى به وديعه نسپرد، مگر اينكه روزى او را به واسطه آن نجات داد!

۱.نهج البلاغة: الحكمة 407.

کلیدواژه‌ها امانتداری امانت الهی

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام صادق عليه السلام:كسى كه وديعه اى را به او سپرده اند و كسى كه سرمايه اى را براى تجارت در اختيارش گذاشته اند امين هستند (ضمان و تاوان به عهده آنان نيست).

امام صادق عليه السلام:هر متاعى كه به رسم وديعه سپرده شود و مضمونه (مانند عاريه طلا و نقره) نباشد، تاوان ندارد.

امام على عليه السلامـ در سفارش به اصحابش ـفرمود: ديگر، گزاردن امانت است و آن كه امانتگزار نيست زيانكار است، امانت به آسمانهاى افراشته و زمينهاى گسترده و كوههاى بلندِ بر پا داشته، عرضه شد و چيزى بلندتر، گسترده تر، فرازتر و بزرگتر از اين سه چيز نيست. پس اگر چيزى به خاطر بلندى يا گستردگى يا نيرومندى و يا صلابت، امانت را نمى پذيرفت آن سه بودند. ولى [تنها]از عقوبت ترسيدند و چيزى را دانستند، كه ناتوانتر از آنها ندانست، و آن انسان است «و انسان هميشه ستمكار و نادان بوده است».

امام على عليه السلامـ در پاسخ به زنديقى كه از ايشان پرسيد: مى بينم كه خدا مى گويد: «ما عرضه كرديم امانت را.». اين امانت چيست و اين انسان كيست؟ و خداوند عزيز حكيم را اين صفت نشايد كه حقيقت را از بندگانش پوشيده دارد ـفرمود: امانتى كه گفتى، امانتى است كه جز براى پيامبران و اوصياى آنان شايسته و بايسته نيست.

امام على عليه السلامـ در وصف فرشتگان ـفرمود: خداوند آنان را در آنجا امانتداران وحى خويش قرار داد و سپرده هاى امر و نهى خود را به وسيله آنان براى پيامبران فرستاد.

امام على عليه السلامـ در وصف پيامبران ـفرمود: پيام هاى خداوند را كه به آنان سپرده شده بود نسل به نسل به دوش كشيدند، تا آنكه با پيامبر ما محمّد صلى الله عليه و آله، حجّت او تمام و كامل شد.

امام على عليه السلام:اى مردم! از خدا بترسيد و كتاب او را كه پاسدارى اش را از شما خواسته پاس داريد و حقوقش را كه نزد شما به وديعه سپرده محافظت كنيد؛ زيرا خداوند سبحان شما را بيهوده نيافريده و به حال خود [بدون وظيفه و تكليف]رهايتان نكرده است.

امام على عليه السلام:خدايا! جان مرا نخستين شى ء ارزشمندى قرار ده كه از من مى گيرى و اولين وديعه اى از ودايع نعمت هايت قرار ده كه به من باز مى گردانى.